تبليغاتX
موج و مرجان

موج و مرجان

این وبلاگ بیشتر جنبه آموزشی دارد

Shareware

بيشتر برنامه‌هاي روي سي‌دي‌هاي رايگان Shareware هستند. اين بدان معني است كه در اغلب مواقع، برنامه مي‌تواند براي مدت محدودي استفاده شده كه معمولاً 30 روز است و پس از آن، معمولاً برخي از قابليتهاي اصلي برنامه، غيرفعال مي‌شود. پس از آن بايد پول خريد آن را بدهيد. توجه كنيد كه برخي از Sharewareها عملاً مدت زمان محدودي ندارند ولي اگر مي‌خواهيد از آنها استفاده كنيد، بايد آنرا ثبت (register) كنيد.

Trialware

اين گونه برنامه‌ها، نوعي Shareware محسوب مي‌شوند. اغلب اين برنامه‌ها در پكيج كاملي عرضه مي‌شوند ولي مدت زمان استفاده از آنها كمتر از 30 روز است. پس از مدت موردنظر، معمولاً اين برنامه‌ها از كار باز مي‌ايستند يا اينكه برخي از قابليتهاي آن غيرفعال مي‌شود و اينقدر كند مي‌شوند كه استفاده از آنها دشوار خواهد بود.

Freeware

يك برنامه Freeware برنامه‌اي كاملاً رايگان است. البته شما در استفاده از اين برنامه‌ها آزاد هستيد ولي در استفاده از كد آن آزاد نيستيد و حق نداريد كه كد اين برنامه را در برنامه‌هاي شخصي خود استفاده كنيد. البته بعضي وقتها هم از شما خواسته مي‌شود كه وقتي اين برنامه را استفاده كرديد يك كارت‌پستال براي نويسنده برنامه بفرستيد، شايد برايتان كمي عجيب باشد، اينطور نيست، در چنين مواقعي به آنها Postcardware مي‌گويند.

Adware

اينگونه برنامه‌ها اغلب با اينترنت آمدند، بخصوص وقتي كه روي اينترنت مجبور به پركردن فرمي يا رجيستركردن چيزي هستيد، در اين گونه مواقع از شما جزئياتي پرسيده مي‌شود كه عملاً در قالب اين سوالات در حال تبليغ كردن خودشان هم هستند،‌اينكار كمي روانشناسانه به نظر مي‌رسد.

Demo

يك دمو، يك نسخه كوچك شده از يك برنامه كامل است، آنها معمولاً قابليتهاي محدودي از يك برنامه كامل را به شما ارائه مي‌دهند تا زير زبانتان مزه كند و بعد پول خريد آنرا بدهيد.

Spyware

اين برنامه‌ها در صدر برنامه‌هاي بحث‌انگيز هستند. آنها روي سيستم شما نصب مي شوند و بعد از آن اطلاعاتي را در مورد ماشين شما به نويسنده اين برنامه مي‌دهند. گاهي اين اطلاعات مي‌تواند سايتهاي وبي باشد كه شما آنها را مي‌بينيد يا اينكه PC خود را به چه منظوري استفاده مي‌كنيد. ما به شما توصيه نمي‌كنيم كه اينگونه برنامه‌ها را روي سيستم خود نصب كنيد.

Charityware

اينگونه برنامه‌ها چيزي بين freeware و Shareware هستند. آنها معمولاً از شما مي‌خواهند كه به جاي پرداختن پول برنامه به نويسنده آن، پول را به يك سازمان خيريه اعطا كنيد.

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفدهم شهریور 1384ساعت 17:4  توسط سید علی موسوی  | 

راهنمای نصب لینوکس قسمت دوم (2)

نكته: اگر شما صفحه خوشامد گويی را نمی بينيد، ممكن است درايو CD-ROM شما قابل بوت نباشد. فعال كردن گزينه بوت از روی درايو CD-ROM و يا ايجاد ديسكت های بوت ميتواند به شما برای ادامه نصب كمك كند. برای فعال كردن گزينه بوت از روی CD-ROM به صورت مقابل عمل كنيد : كامپيوتر خود را راه اندازی كرده و در صفحه نخستين پيامی برای ورود به صفحه نصب (setup) خواهيد ديد. برای ورود به برنامه نصب بايوس كافی است كليدهای F1 يا F2 ويا DEL را فشار دهيد. در گزينه های موجود به دنبال موردی با عنوان Boot Options و يا Boot From و يا چيزی مشابه آن بگرديد. پس از آنكه آنرا پيدا كرديد، اولويت نخست آنرا روی درايو CD-ROM تنظيم كنيد. تغييرات را ذخيره كرده و خارج شويد.

اگر نصب با موفقيت انجام شد شما ميتوانيد گزينه های بايوس را به حالت اول برگردانيد. در صورتی كه حتی با تنظيم اين گزينه ها امكان بوت از روی CD-ROM وجود نداشت، بايد ديسكتهای نصب را از روی فايلهای boot.img (برای كامپيوترهای معمولی)، bootnet.img (برای نصبهای از روی شبكه) يا pcmcia.img (برای كامپيوترهای كيفی) كه روی CD نصب قرار دارند، ايجاد نماييد. چگونگی ايجاد اين ديسكتها شرح داده خواهد شد. پس از ايجاد ديسكتها، آنها را در درايو قرار داده و كامپيوتر خود را بوت كرده و نصب را ادامه دهيد.

-اعلان بوت

در جلوی اعلان بوت كليد Enter را برای ورود به نصب گرافيكی، فشار دهيد. در صورتی كه كامپيوتر شما اجازه نصب بصورت گرافيكی (رنگ بيتی و وضوح 800 در 600 پيكسل) را نمی دهد، به قسمت "انتخاب انواع ديگر نصب" مراجعه نماييد. از شما خواسته ميشود يك زبان انتخاب كنيد.

انتخاب انواع ديگر نصب

در بيشتر كامپيوتر ها شما ميتوانيد به راحتی نصب را بصورت گرافيكی انجام دهيد. برخی مواقع كارت گرافيكی شما ممكن است اين حالت را قبول نكند. همچنين با اينكه هنگام نصب سخت افزار كامپيوتر شما شناسايی ميشود،ممكن است برخی مواقع ديسك سخت، كارت شبكه و يا يكی از سخت افزارهای حياتی ديگر شناسايی نشده و به اطلاعات مخصوصی هنگام بوت نياز داشته باشد.

در اينجا ليستی از انواع گزينه هايی كه شما ميتوانيد نصب لينوكس ردهت را بوسيله آن شروع كنيد وجود دارد. پيشنهاد ميشود در صورتی از اين گزينه ها استفاده كنيد كه گزينه گرافيكی دچار اشكال شود (مانند هنگامی كه صفحه از گاربيج پر شده و يا سخت افزار شناسايی نمی شود).

-text : شما ميتوانيد با تايپ text جلوی اعلان نصب بصورت متنی را آغاز نماييد. از اين گزينه هنگامی استفاده نماييد كه به نظر ميرسد برنامه نصب نتوانسته كارت گرافيك شما را شناسايی نمايد. با اين نوع نصب برنامه نصب چندان خوشگل! نيست ولی بخوبی كار ميكند.

-lowres : با اين گزينه، برنامه نصب در وضوح 640 در480 پيكسل اجرا خواهد شد. اين گزينه برای كامپيوترهايی است كه كارت گرافيك آنها فقط اين وضوح را پشتيبانی ميكند.

-expert : در صورتی كه حس ميكنيد برنامه نصب نمی تواند سخت افزارهای شما را به خوبی شناسايی كند از اين گزينه استفاده نماييد. با اين گزينه برنامه نصب به شناسايی سخت افزار نمی پردازد و شما ميتوانيد نوع ماوس، مقدار حافظه كارت گرافيكی و ... را شخصا انتخاب كنيد.

-nofb : با اين گزينه حالت frame buffer برای جلوگيری از برخی اشكالات در نمايش غير فعال ميشود.

-linuxdd : در صورتی كه يك ديسك درايور لينوكس برای نصب داريد، از اين گزينه استفاده نماييد.

همچنين شما ميتوانيد با اضافه نمودن گزينه های ديگری به اعلان بوت لينوكس، آنرا وادار به شناسايی صحيح سخت افزار خود نماييد. مثلا در صورتی كه برنامه نصب اندازه ديسك سخت شما را تشخيص نمی دهد، ميتوانيد با مشخص كردن تعداد سيلندر، هد و سكتورها سايز آنرا تعيين كنيد. شما به صورت زير ميتوانيد گزينه های خود را به هسته لينوكس ارجاع دهيد : linux hd=720,32,64

در اين مثال شما به هسته ميگوييد كه ديسك سخت من دارای 720 سيلندر، 32 هد و 64 سكتور است. اين مشخصات را ميتوانيد از روی مستندات موجود با ديسك سخت خود و يا از روی برچسب چسبانده شده روی آن بدست آوريد.

-بررسی فايلها :

در لينوكس ردهت 8 قبل از شروع برنامه نصب، از شما پرسيده ميشود كه فايلهای نصب برای صحت و درستی آنها بررسی شوند يا خير. در صورتی كه مطمئن نيستيد ديسكهای شما صحيح هستند يا نه، ميتوانيد با اين گزينه آنها را بررسی نماييد. البته اين كار زمانبر خواهد بود. در صورتی كه به صحت آنها اطمينان داريد به سادگی گزينه Skip را انتخاب كنيد تا برنامه نصب آغاز شود.

-صفحه خوشامد گويی :

اين صفحه آغاز فرايند نصب را به شما اعلام ميكند. فقط كافی است روی كليد Next كليك نماييد.

-انتخاب زبان :

پس از آغاز برنامه نصب، اولين سوالی كه پرسيده ميشود، انتخاب زبان برنامه نصب است. زبان مورد نظر خود را انتخاب نموده و روی گزينه Next كليك نماييد.

-انتخاب صفحه كليد :

نوع صفحه كليد خود را انتخاب نماييد. مثلا صفحه كليد 105 كليد و با كليدهای انگليسی.

-ماوس:

نوع ماوسی كه سيستمتان نصب شده است را انتخاب نماييد. انواع ماوسهای درگاه سريال و PS/2 وUSB پشتيبانی ميشوند. در صورتی كه ماوس شما دو كليد دارد، ميتوانيد با انتخاب گزينه Emulate 3 buttons، هنگام استفاده با نگه داشتن كليد Shift، كليد سوم ماوس را شبيه سازی نماييد. كليد سوم توسط برخی از برنامه های كاربردی لينوكس مورد نياز ميباشد.

-انتخاب نوع نصب (Install Type) :

در اين مرحله نوع نصب مورد نياز برای خود را بايد انتخاب نماييد. در صورتی كه لينوكس اكنون روی سيستم شما نصب شده و مايليد آنرا به نسخه جديد ارتقا دهيد، كافی است نصب نوع ارتقا (Upgrade) را انتخاب نماييد.

نكته : برای نصب به صورت ارتقا، لينوكس موجود شما حداقل بايد هسته نسخه 2.0 را داشته باشد. با نصب به صورت ارتقاع تمامی فايلهای پيكريندی شما بصورت filename.rpmsave ذخيره خواهد شد. محل اين فايلها در مسير tmp/upgrade.log نوشته ميشود. برنامه ارتقا هسته جديد را نصب كرده و برنامه های نرم افزاری تغيير يافته را نيز نصب ميكند. فايلهای اطلاعات شما بدون تغيير باقی خواهند ماند. اين نصب زمان بيشتری نياز دارد.

برای نصب بصورت جديد ميتوانيد يكی از گزينه های زير را انتخاب نماييد . اين گزينه ها به "كلاس های نصب" (Installation Classes) نيز موسوم هستند:

-ايستگاه كاری (Workstation): كامپيوتر شما را بصورت خودكار پارتيشن بندی نموده و بسته های نرم افزاری لازم برای يك ايستگاه كاری را نصب ميكند. يكی از محيطهای گرافيكی GNOME و يا KDE نصب خواهند شد و برنامه X Window ساختارهای لازم برای اجرای آنها را فراهم ميكند. محيطGNOME محيط گرافيكی پيش گزيده لينوكس ردهت است. شما ميتوانيد پس نصب محيط KDE را نيز نصب نماييد.

هشدار :هر گونه پارتيشن لينوكس موجود روی ديسك سخت و فضای خالی ديسك سختتان به نصب Workstation و يا Personal Desktop اختصاص خواهند يافت. در صورتی كه روی كامپيوترتان پارتيشن های ويندوز موجود باشند، برنامه نصب آسيبی به آنها نخواهد رساند و پس از نصب شما قادر خواهيد بود از لينوكس در كنار ويندوز استفاده نماييد. در صورتی كه هيچگونه فضای پارتيشن بندی نشده روی ديسك سخت شما وجود ندارد و تمام فضا به پارتيشن های ويندوز اختصاص داده شده، شما بايد از ابزار FIPS كه بعدا شرح داده خواهد شد استفاده نماييد. در غير اينصورت شما تمام پارتيشن های ويندوز خود را از دست خواهيد داد.

-سرويس دهنده (Server) : اين نصب بسته های مورد نياز جهت يك كامپيوتر سرويس دهنده را نصب ميكند. (مانند برنامه های سرويس دهنده وب، پست الكترونيك، فايل و...). اين نصب برنامه X Window را نصب نميكند. در صورتی كه نياز به محيط گرافيكی داريد بايد آنرا بعدا نصب نماييد و يا كار كردن با خط فرمان را ياد بگيريد! اين نصب تمام اطلاعات موجود در ديسك سخت را پاك كرده و تمام ديسكها را به لينوكس اختصاص ميدهد.

هشدار : حواستان بود؟ اگر متوجه نشده ايد : نصب بصورت سرويس دهنده تمام اطلاعات موجود روی ديسك سخت را پاك خواهد كرد! در صورتی كه نياز داريد پارتيشن های موجود ويندوز را حفظ نماييد، هنگام نصب پارتيشن بندی خودكار (Automatic Partitioning) را انتخاب نكنيد و خودتان بصورت دستی فضاهای خالی را به لينوكس اختصاص دهيد.

-كامپيوتر شخصی (Personal Desktop) : اين نصب همانند نصب نوع ايستگاه كاری است با اين تفاوت كه برخی ابزارها كه برای كامپيوترهای شخصی لازم نيستند را نصب نميكند و در صورتی كه لينوكس را روی يك كامپيوتر كيفی نصب ميكنيد، پشتيبانی از PCMCIA و مادون قرمز (IrDa) نيز فعال خواهد شد.

-نصب بصورت سفارشی (Custom) : با انتخاب اين نوع نصب شما امكان انتخاب تك تك بسته های نرم افزاری مورد نياز و پارتيشن بندی دستی را خواهيد داشت.

نكته : در صورتی كه كاربری حرفه ای هستيد، نصب نوع سفارشی را انتخاب نماييد. با اين گزينه دست شما بازتر خواهد بود و از اينكه بهتر ميفهميد هنگام نصب چه ميگذرد حال بهتری خواهيد داشت

+ نوشته شده در  شنبه هشتم مرداد 1384ساعت 14:42  توسط سید علی موسوی  | 

راهنمای نصب لینوکس قسمت اول(1)

راهنمای پيشرفته نصب لينوكس ردهت نسخه 8

هشدار : اگر شما مايليد از سيستم عامل ويندوز و لينوكس بصورت در كنار هم در يك سيستم استفاده كنيد، سعی كنيد ابتدا ويندوز را نصب نموده و سپس لينوكس ردهت را نصب نماييد. برخی از نسخه های ويندوز با دستكاری MBR ديسك سخت باعث ميشوند تا لينوكس ردهت از كار بيافتد. اگر ويندوز يا لينوكس ردهت را نصب كرديد و پس از نصب متوجه شديد كه يكی از سيستم عاملها كار نمی كند، هول نشده و عمليات نصب را مجددا انجام ندهيد. شما ميتوانيد اين اشكال را با بوت توسط ديسك بوت لينوكس ردهت و با استفاده از فرامين نصب گراب يا ليلو سيستم عامل مورد نظر را فعال نموده و اين اشكال را برطرف نماييد. در صورتی كه قادر به اين كار نيستيد از يك حرفه ای كمك بگيريد.

انتخاب يك روش نصب:

لينوكس ردهت روشهای بسيار متنوع و قابل انعطافی برای نصب سيستم عامل ارائه نموده است. البته توصيه ميشود كه لينوكس را از روی CD نصب نماييد. ولی اگر شما CD های لينوكس ردهت را نداريد و يا كامپيوتر شما فاقد درايو CD-ROM است، ميتوانيد با استفاده از روشهای ديگر، اقدام به نصب سيستم عامل كنيد. همچنين امكان چندين نوع نصب وجود دارد.

ابتدا بايد مشخص نماييد كه در حال نصب بصورت نصب جديد يا ارتقا هستيد. اگر ميخواهيد نسخه قديمی تر موجود روی سيستمتان را ارتقا دهيد، برنامه نصب فايلهای پيكربندی و اطلاعات شما را دست نخورده باقی خواهد گذاشت. اين نوع نصب از نصب جديد طولانی تر خواهد بود. يك نصب جديد ابتدا تمام اطلاعات موجود را پاك كرده و عمل نصب را انجام ميدهد. بهCDشما ميتوانيد لينوكس ردهت را از محل های زير نصب نماييد. هر نوع نصب غير از نصب از روی CD نياز به ديسكت بوت نصب لينوكس ردهت خواهد داشت :

-سرويس دهنده HTTP : به شما امكان نصب از يك آدرس وب را خواهد داد.

-سرويس دهنده FTP : به شما امكان نصب از يك سايت FTP را خواهد داد.

-سرويس دهنده NFS : ميتوانيد از روی دايركتوری های به اشتراك گذاشته شده روی كامپيوترهای ديگر موجود در روی شبكه با استفاده از سيستم فايل شبكه (Network File System) برای نصب استفاده نماييد.

-ديسك سخت : اگر يك كپی از فايلهای نصب لينوكس ردهت را روی ديسك سخت خود داشته باشيد ميتوانيد برای نصب از آن استفاده كنيد. البته بايد روی پارتيشنی غير از پارتيشنی كه برای نص انتخاب نموده ايد قرار داشته باشند.

انتخاب سخت افزار مورد نياز:

ممكن است اين واقعا يك انتخاب نباشد. ممكن است يك كامپيوتر قديمی در كنار خود داشته باشيد كه مايل باشيد لينوكس ردهت را روی آن نصب نماييد. و يا ممكن است يك ايستگاه كاری وحشتناك داشته باشيد كه بخواهيد لينوكس ردهت را روی يكی از پارتيشن های آن نصب نماييد. برای نصب نسخه PC لينوكس face="Tahoma">:

-پردازنده سازگار با x86 : كامپيوتر شما به يك پردازنده سازگار با اينتل نياز دارد. مانند برخی سيستم عامل های تجاری، شما به جديدترين پردازنده های موجود برای نصب لينوكس ردهت نياز نداريد (البته اشكالی ندارد!). شما ميتوانيد لينوكس ردهت را روی پردازنده های قديمی هم اجرا نماييد. من حتی پردازنده 80386 اينتل را در ليست سازگاری سخت افزارهای آن ديده ام ولی هرگز سعی نكرده ام لينوكس ردهت را روی كامپيوتری با آن مشخصات نصب نمايم!

-درايو فلاپی و يا CD-ROM : شما بايد قادر باشيد هنگام فرايند نصب كامپيوتر خود را با يك فلاپی ديسك و يا درايو CD-ROM بوت نماييد. اگر درايو CD-ROM نداريد (در محيطهای شبكه و يا كامپيوترهای قديمی) به يك ارتباط شبكه برای نصب از روی شبكه و يا كپی محتويات CD های نصب بر روی ديسك سخت سيستم خود داريد.

-ديسك سخت (Hard Disk) : شما به يك ديسك سخت و يا يك پارتيشن از ديسك سخت كه حداقل 350 مگابايت فضا داشته باشد نياز داريد. البته اين فضا فقط برای حداقل نصب كافی خواهد بود. ميزان حقيقی فضايی كه نياز خواهيد داشت بستگی به نوع نصب شما دارد. نصب به صورت ايستگاه كاری به 1500 مگابايت و نصب بصورت كامل (تمام بسته های نرم افزاری موجود و كدهای منبع) به 3 گيگابايت فضا نياز دارد.

-حافظه (RAM) : شما حداقل به 32 مگابايت رم برای نصب لينوكس ردهت نياز خواهيد داشت. اگر مايل به استفاده از محيطهای گرافيكی هستيد 64 مگابايت لازم خواهد بود.

-صفحه كليد و مانيتور : شما به يك مانيتور و صفحه كليد برای نصب نياز داريد. شما بعدا ميتوانيد لينوكس ردهت را از روی شبكه و با استفاده از ترمينال پوسته و يا ترمينال X به خوبی اداره نماييد.

نسخه هايی از لينوكس ردهت برای نصب روی ايستگاههای كاری مبتنی بر پردازنده های آلفا (Alpha) و اسپارك (Sparc) وجود دارند.

نكته : ليست سخت افزار های سازگار با لينوكس ردهت را ميتوانيد در آدرس http://www.redhat.com/hardware ببينيد.

اگر درايو CD-ROM كامپيوتر شما به يك درگاه PCMCIA متصل است (در گاههای موجود روی كامپيوتر های كيفی) شما بايد پشتيبانی از PCMCIA را در هنگام نصب فعال نماييد. پشتيبانی از PCMCIA فقط برای كامپيوترهای مبتنی بر پردازنده های سازگار با اينتل موجود است.

اگر كامپيوتر كيفی شما مجهز به يك درايو CD-ROM است، شما ميتوانيد بدون نياز به انجام كار خاصی لينوكس ردهت را روی آن نصب نماييد. در صورتی كه كامپيوتر كيفی شما فاقد درايو CD-ROM است، شما بايد لينوكس ردهت را از روی درايوی كه به درگاه PCMCIA آن متصل است نصب نماييد.

درگاههای PCMCIA به شما امكان اتصال دستگاههای مختلف به كامپيوتر كيفی با استفاده از كارتهايی به اندازه كارت اعتباری ميدهند. لينوكس از صدها دستگاه مختلف PCMCIA پشتيبانی ميكند. شما ميتوانيد از درگاه PCMCIA كامپيوتر كيفی خود برای نصب لينوكس ردهت از انواع مختلفی از دستگاهها شامل :

-درايو CD-ROM

-كارت شبكه

استفاده نماييد. در صورتی كه مايليد بدانيد كداميك از دستگاههای PCMCIA در لينوكس پشتيبانی ميشوند، فايل SUPPORTED.CARDS واقع در مسير /usr/share/doc/kernel-pcmcia-cs را ببينيد. در هر صورت جهت استفاده از اين درگاه برای نصب لينوكس به ديسكت پشتيبانی آن نياز داريد. چگونگی ايجاد اين ديسكتها بعدا شرح داده خواهد شد.

شروع نصب :

اگر فكر می كنيد نوع نصب مورد نياز خود را انتخاب كرده ايد، ميتوانيد نصب را شروع كنيد. در بيشتر بخشها شما ميتوانيد با كليك روی دگمه بازگشت (Back) انتخابهای قبلی خود را تغيير دهيد. البته پس از اينكه مرحله كپی بسته های نرم افزاری روی ديسك سخت شروع شد، ديگر امكان بازگشت وجود ندارد. در صورتی كه نياز به تغييری داشته باشيد، بايد آنرا پس از اتمام نصب لينوكس و از داخل خود سيستم عامل انجام دهيد.

-ديسكCD-ROM نصب را داخل درايو قرار دهيد

اگر عمل نصب را از ديسك سخت و يا شبكه انجام ميدهيد، ميتوانيد بجای آن از ديسكت بوت استفاده نماييد. برای كسب اطلاعات بيشتر در مورد ايجاد ديسكهايی كه نياز داريد، به بخش ايجاد ديسكهای نصب مراجعه نماييد.

-كامپيوتر خود را بوت كنيد

هنگامی كه صفحه خوشامد گويی لينوكس ردهت را مشاهده كرديد به مرحله بعدی وارد شويد

+ نوشته شده در  شنبه هشتم مرداد 1384ساعت 14:38  توسط سید علی موسوی  | 

آموزش پارتیشن بندی fdisk

توجه :با Fdisk همه اطلاعات شما پاك می شود!

نكته : ابتدا شما می بايست روش بوت كردن سيستم از طريق Floppy و يا CD-Rom را ياد بگيريد.

در هنگام روشن شدن سيستم دكمه DELETE (در بعضی كامپيوتر ها دكمه ديگر) را پائين نگه داريد تا وارد Setup شويد. دستگاه را به گونه ای تنظيم كنيد كه اولين وسيله بوت شدن CD-Rom باشد.يعنی وارد قسمت Bios featurs setup شده و اولين وسيله بوت شدن را CD قرار دهيد.سپس روی گزينه Save &Exit setup كليك كرده و از Setup خارج شويد. در اينجا سوالی مبنی بر (Save to cmos and exit (Y/N از شما پرسيده می شود. كليد Y را ٿشار دهيد دهيد تا سيستم دوباره Restart شود. بعد از Restart سيستم سه پيغام زير ظاهر ميشود:
CD-ROM Start up menu
1.Boot from hard disk
2.Boot from CD-ROM
سپس گزينه 2 را اتنخاب كرده تا سيستم از روی CDبوت شود. بعد از آن پيغام های زير صادر می گردد:
Microsoft Widows98 Start up menu
1.Start Windows98 Setup from CD-Rom
2.Start Computer with CD-Rom supprt
3.Start computer without CD-rom Support
4.View the Help file
شما گزينه 2 را انتخاب كنيد . پس از چند لحظه جلوی پرامپت درايو (مثلاF:\> )ٿرمان Fdisk را تايپ و كليد Enter رو بزنيد. ٿورا پيغامی مبنی بر اينكه ظرٿيت Hard شمااز 512 بيشتر است ظاهر می شود. كليد Y وسپسEnter رو ٿشار دهيد.
سپس صٿحه اصلی Fdisk ظاهر می شود.
Fdisk option
current fixed disk drive:1
choose 1 of the following:
1.creat dos partion or logical dos drive
2.set active partion
3.delet partion or logical dos drive
4.display partion information
Enter choice:…
اين صٿحه شامل گزينه هايی جهت انجام اعمال مختلٿ بر روی ديسك سخت می باشد.

توجه: در پارتيشن بندی و كار با Fdisk با سه اصطلاح بر خورد می كنيد كه عبارتند از Primery , Extended , logical برخورد می كنيد كه سيستم عامل از دوتای اولی استٿاده می كند.
درايو C كامپيوتر همان Primery است و بقيه Extended هستند.
در Fdisk ابتدا Primery و بعد Extended ايجاد می كنيم. وبرای حذٿ پارتيشن ها برعكس ايجاد آنها عمل می كنيم.
توجه : ابتدا در صورت وجود پارتيشن آنها را پاك می كنيم.

خوب از اين پنجره اصلی گزينه 3 رو انتخاب كنيد .سپس پنجره ای ظاهر می شود كه از آن گزينه:
3.Delet logical dos drive in the extended dos partion
را برمی گزينيم.
بعد از اين كار صٿحهای شامل پيغام های زير ظاهر می شود:
WARNING!Data in deleted logical dos drive will be lost
What drive do you want to delete?
سپس شما نام آخرين درايو Hard خودتان را وارد كنيد وenter را بزنيد.سپس EnterVolume ظاهر می شود كه شما يايد برچسب درايوتان را وارد كنيد يا اگر بر چسبی ندارد Enter را بزنيد. (اگه درايو شما برچسب داشته باشه مثلا به جای حرٿ D برچسب اون مثلا MyDriveظاهر ميشه) سپس پيغام زير ظاهر ميشه: [Are you sure?(Y/N)?[Y برای تاييد حرٿ Yرا بزنيد و بعد Enter و به همين ترتيب همه درايوهای منطقی(Logical) را پاك كنيد.بعد از پاك شدن همه درايوهای منطقی پيغام زير ظاهر می شود. All logical drive deleted in the extended dos partion سپس چند بار دكمه Esc را بزنيد تا وارد صٿحه اصلی بشويد. (Fdiskoption) بعد دكمه 3 (Delet partion….) از صٿحه بعدی ظاهر شده (Delet extended dos partion)را انتخاب كنيد.بعد يك پيغام (Warning………) ظاهر می شود كه بايد شما كليد Yرا بزنيد بعد Enter. سپس پيغام زير ظاهر می شود: Exttended dos partion Deleted دكمه Esc را بزنيد تا وارد صٿحه اصلی بشويد . (Fdisk Option). بعد باز گزينه 3 بعد از صٿحه باز شده گزينه 1 را وارد كنيد. تا پارتيشن اوليه خذٿ شود . (Delet primery dos partion). سپس پيغام (Warning data in the deleted primery dos partion will be lost.
زيرپيغام : What primery partion do you want to delete?[1]
شما كليد Enter رو بزنين.پيغام زير ظاهر ميشه: Enter volume labe…?[]
در صورت وجود بر چسب آن را تايپ و Enter را بزنيد در غير اين صورت Enter را بزنيد.
پيغام (:Are you sure) كه گزينه Yسپس كليد Enter را بزنيد. پيغام زير ظاهر می شود: Primery dos partion deleted دكمه Esc را بزنيد تا وارد صٿحه اصلی بشويد .حالا پارتيشن های شما حذٿ شده است.

برای ايجاد پارتيشن از صٿحه اصلی گزينه 1 يعنی(1.Create dos partion or logical…..) را بزنيد.

بعد از طی اين مراحل صٿحه ای با مشخصات زير حاصل می شود :


Creat dos partion or logical dos drive
Current fixed disk drive:1
Choose 1 of the following:
1.creat primery dos partion
2.creat extended dos partion
3.creat logical dos drive in extended dos partion
Enter choice:


سپس كليد 1 راتايپ وenter را بزنيد . مدتی صبر كنيد تا 100% Completeو Verifying drive integrityتا 100%كامل شود. بعد از آن پيغام زير ظاهر می شود :


Creat primery dos partion
Current fixed disk drive:1
Do you wish to use the maximum available………………
Press Esc to return to fdisk options


كادر بالا از شما می پرسد كه آيا می خواهيد تمام ديسك سخت پارتيشن اوليه(Primery)گردد؟شما دكمه N را تايپ كرده وسپس Enter را بزنيد . سپس مدتی صبر كنيد تا 100%كامل شود … بعد صٿحه زير ظاهر می شود:


Creat primery dos partion
Current fixed………..
Total disk space is ……..mbytes(1mb=……….)
Maximum space avalable for partion is…….
Enter partion size in mbytes or ……….
Press esc …………


صٿحه بالا ظرٿيت هارد شما را كه برای اين عمل در دسترس می باشد را اعلام می كند شما بايد در اين مرحله برای درايو Strart up تان مقداری را در مقياس مگا بايت وارد كنيد (البته درصد هم می - شود).

توصيه:
1.آنهای كه هارد 20 دارند 3000 را بزنند
2.هارد 30 ،4000يا 4500
3.هارد 40 به بالا تا 80،6000 يا 5500
4.هاردهای 20 به پايين به نسبت 2500،2000،1500،1000
5…

بعد از وارد كردن مقدار Enter را زده تا پيغام زير ظاهر شود : Primery dos partion created
سپس Esc را زده تا وارد صٿحه اصلی Fdisk بشويد .
از صٿحه اصلی گزينه ا(Creat dos ………or logical…..) و از صٿحه بعدی گزينه 2 (Creat extended dos partion)را زده مدتی صبر كنيد تا 100% كامل شود. سپس صٿحه زير ظاهر می شود:


Creat extended dos partion
Current fixed……….
Partion status type volume label mbytes…….
C:1 pri…
Total disk space is……….
Enter partion size in mbytes or per…………………….
No partion defind
Press esc……………


سپس كليد Enter را بزنيد. تا پيغام (Extended……..)ظاهر شود.
حالا كليد Esc را بزنيد تا سيستم به طور اتوماتيك وارد بخش ايجاد درايوهای منطقی شود. مدتی صبر كنيد تا 100%تمام شود سپس از صٿحه بعدی ظاهر شده عدد دلخواه خودتان به مگابايت را برای درايو D:وارد كنيد.مدتی صبر كنيد تا100%كامل شود . بعد از اين مرحله (يا احيانا Restart system)ماجرا را برای درايو های منطقی ديگر از قبيل E تا Z ادامه بدهيد تا جاييكه هارد شما تمام شود.


توصيه:
سعی كنيد كه حتی الامكان درايو هايتان كم باشد معمولا 4 درايو كاٿيست بعد از اينكه تمام هارد پارتيشن بندی شد پيغام :
All available disk space in the extended dos ……………………
ظاهر می شود.
حالا دكمه Esc را بزنيد تا وارد صٿحه اصلی بشويد. از صٿحه اصلی گزينه 2(Set active partion )را انتخاب كنيد. در صٿحه بعدی ظاهر شده كليد 1 را زده و Enter كنيد. با عمل ٿوق درايو C شما به عنوان درايو Start up بوده ٿعال می شود. سپس پيغام Partion 1 made active ظاهر می شود. بدين تر تيب پارتيشن بندی به اتمام ميرسد .


نكته های قابل توجه :
1. ممكن است در بعضی از سيستم ها در حين عمليات های بالا Restart های متعددی انجام شود.
2. پس از عمل Fdisk حتما توسط دستور a:\format drive را برای همه درايوها انجام دهيد تا به FAT 32 تبديل شوند.
3. از Fdisk زياد پرهيز كنيد زيرا باعث خراب شدن هارد شما می شود.
4. زياد عجله نكنيد!
+ نوشته شده در  دوشنبه سوم مرداد 1384ساعت 14:21  توسط سید علی موسوی  | 

آشنایی با نرم افزار partition magic 8.0

نرم افزار PartitionMagic 8.0 توليد شركت PowerQuest می باشد و يكی از قدرتمند ترين و مطمئن ترين نرم افزارها و بهترين آنها برای پارتيشن بندی هارد ديسك می باشد . با اين نرم افزار شما به راحتی می توانيد حتی با وجود داشتن اطلاعات بر روی هارد ديسك و بدون از بين رفتن اطلاعات اقدام به ايجاد تغييرات در پارتيشن بندی هارد ديسك يا هارد ديسكهای كامپيوترخود از قبيل موارد زير نماييد .
create, يا ساختن پارتيشن
delete, يا پاك كردن يك پارتيشن
merge, يا به هم چسباندن دو پارتيشن و يكی نمودن آنها
Resize, يا اضافه يا كم نمودن ظرفيت پارتيشن
Split, يا دو تيكه نمودن پارتيشن
convert file systems of partitions يا تبديل سيستم فايل يا Fat يك پارتيشن به يك سيستم فايل يا « فت » ديگر .
بعلاوه با ايجاد پارتيشنهای مختلف می تواند هارد ديسك شما را برای نصب سيستم های عامل مختلف آماده سازد تا شما بتوانيد كامپيوتر خود را مولتی اوپراتينگ سيستم كنيد .
اين نرم افزار با ايجاد يك منوی PQBoot for Windows به شما كمك می كند تا بتوانيد از داخل ويندوزتان به يك سيستم عامل ديگر كه بر روی يك پارتيشن ديگر نصب شده است Restart كنيد ! و . . .قبل از پرداختن به اين نرم افزار و آشنايی با آن لازم است اندكی با ساختار هارد ديسك ها آشنا شويد .
هارد ديسك يا هارددرايو از اصلی ترين و سريعترين راههای ذخيره سازی و دسترسی به اطلاعات و داده ها می باشد . امروزه همه كامپيوترها دارای درايو هارد برای ذخيره سازی اطلاعات و يا نصب سيستم های عامل می باشند .
هارد ديسك از چند بخش عمده ی ؛ صفحه های ديسك ، هد و بازوی نگهدارنده ی آن ، شاسی يا پايه و قاب اصلی ، چرخاننده هد ، كنترلر هارد و موتور چرخاننده هارد ديسك .
به طور كلی نوشتن و يا خواندن اطلاعات با كمك و همكاری اين مجموعه امكان پذير می باشد ، ولی محل اصلی ذخيره سازی اطلاعات همان صفحات دايره ای شكل می باشند كه برروی هم و با اندكی فاصله چيده شده اند . اين صفحه ها توسط موتور چرخاننده هارد ديسك با سرعت زياد ( 5400 يا 7200 دور در دقيقه RPM ) می چرخند و امكان دستيابی به اطلاعات در نقاط مختلف صفحه را به كمك كنترلر هدها به نوكهای خواننده يا نويسنده اطلاعات می دهند .
هر يك از صفحات هارد شامل مؤلفه های زير می باشد : تراك ها كه عبارت است از يك دايره نازك كامل بر روی هر صفحه ، سكتورها كه به بخش كوچكی از تراك می گويند و سيلندرها كه به مجموعه تراكهای هم قطر برروی هر صفحه می گويند .
با توجه به اينكه برای خواندن اطلاعات از روی ديسك كه در حقيقت بر روی سكتورها نوشته شده است و هر سكتور در داخل تراكها قرار دارد و هارد ديسك بايد يك يا چند دور كامل بزند و از طرفی در صورتی كه اطلاعات بر روی هارد به صورت پراكنده وجود داشته باشد ( كه در اغلب موارد به دليل دفراگ نشدن هارد چنين است ) نياز است كه هد چندين و چند بار جابجا شده و هارد ديسك نيز به دور خود بچرخد . محدود نمودن اين محوطه يا به بخشهای كوچك تقسيم نمودن آن نه تنها دسترسی به اطلاعات را سريعتر می نمايد بلكه از استهلاك سريع هارد ديسك نيز جلوگيری می كند ، بعلاوه موجبات طبقه بندی اطلاعات و نصب چندين سيستم عامل بر روی يك هارد ديسك را فراهم می كند و … .
برای راحتی تصور پارتيشن بندی هارد ديسك می توانيد يك كيك تولد دايره ای شكل را مجسم كنيد كه آن رابا چاقو تكه تكه می كنيد تا به هركسی يك تكه از آن را بدهيد . اين عمل بر روی هارد ديسك توسط برنامه های پارتيشن بندی از جمله PartitionMagic انجام می شود .

نكته : در ابتدای كار توجه شما را به يك نكته اساسی جلب مبكنم و آن تفاوت بين نرم افزار PartitionMagic و Fdisk ميباشد.در اين باره بايد گفت جدا از پوشته گرافيكی و جذاب پارتيشن مجيك و امكانات اضافه و خلاق آن ، مهمترين تفاوت بين اين دو برنامه در اين است كه Fdisk همواره قبل از نصب سيستم عامل وارد معركه شده و اقدام به پارتيشن بندی ميكند.اما PartitionMagic از آنجايی كه يك برنامه تحت ويندوز محسوب ميشود طبيعتا پس از نصب ويندوز بر روی سيستم نصب شده و ميتواند كليه نياز های شما را در رابطه با مديريت و پارتيشن بندی هارد ديسك به انجام برساند.ضمنا در Fdisk همه چيز بصورت دستی بوده و در واقع اين شما هستيد كه پس از پارتيشن بندی توسط Fdisk می بايست كامپيوتر را بوت كرده و سپس عمليات مربوط به فرمت كردن كليه پارتيشن های ايجاد شده را تك تك انجام دهيد.در حالی كه در پارتيشن مجيك ، پس از تعييد نهايی ( Apply ) و آغاز مرحله شروع عمليات ،كلا سيستم وزمام و اختيار آن در اختيار پارتيشن مجيك قرار گرفته و كليه امور مربوط به راه اندازی مجدد كامپيوتر بطور كل، پروسه عمليات شامل فرمت سيستم و غيره تماما توسط پارتيشن مجيك انجام گرفته  و شما صرفا ناظر انجام مراحل عمليات هستيد و نه چيزی بيشتر!
برای نصب PartitionMagic 8.0 به موارد ذيل نياز داريد :
الف) حداقل 70 مگابايت فضا خالی بر روی هارد ديسك
ب) سی دی رام ( هر سرعتی )
ج) دو عدد فلاپی ديسكت برای ايجاد ريسك ديسك در صورت نياز ( اين دو عدد فلاپی كه در پايان نصب نرم افزار ساخته می شود به عنوان ديسكتهای BootAble برای پارتيشن بندی بدون داشتن سيستم عامل بر روی هارد ديسك می باشد )
د) VGA با رزولوشن 800 x 600 pixels
هـ) سيستم عامل ويندوز ، با شرايط زير :
سيستم های عامل Windows 95b - Windows 98 SE Windows Me – Windows NT 4.0 - با حداقل حافظه يا رم32 MB* Pentium/ و پردازنده 150 MHz
سيستم عامل Windows XP - Windows 2000 Professional با حداقل رم 128MB و پردازنده Pentium/233MHZ ( حداقل رم برای ويندوز 2000 به ميزان 64MB )
در صورتی كه از سی دی BootAble اورجينال PartitionMagic 8.0 يا از فلاپی BootAble آن استفاده می كنيد شما براحتی می توانيد تحت هر سيستم عاملی از اين نرم افزار استفاده نماييد .
برای ساختن فلاپی ديسكت بوت ، می توانيد در هنگام نصب نرم افزار با پاسخ مثبت به درخواست برنامه برای ساختن ديسكت بوت موافقت نماييد يا اينكه بعد از نصب از طريق منوی
Start _ Programs _ PowerQuest PartitionMagic 8.0 _ PartitionMagic 8.0 Tools _ Create Rescue Disks .
اين كار را انجام دهيد . اما اگر ويندوز نداريد در اين صورت در محيط Command Prompt در داخل دايركتوری English\DOSMAKE فرمان MAKEDISK A: را صادر كنيد .

قبل از استفاده از برنامه لازم است نكاتی زير را مدّ نظر قرار دهيد :
1ـ قبل اجرای برنامه كليه برنامه فعال خود را ببنديد و ذخيره سازی های خود را انجام دهيد .
2ـ از اطلاعات مهم خود ذخيره و پشتيبان بگيريد زيرا امكان از دست دادن اطلاعات وجود دارد .
3ـ از عدم وجود برنامه های Scheduled Tasks يا برنامه های TSR نظير Screen Saver يا همان برنامه هايی كه در زمان مشخص اجرا می شوند مطمئن شده و يا آنها را غير فعال نماييد .
4ـ حتماًديسكت بوت بسازيد .
5ـ در صورتی كه وسط برنامه برق قطع شود و يا كامپيوتر به هردليلی خاموش يا Reset شود ممكن است هارد ديسك شما لطمات جبران ناپذيری ببيند و جدول پارتيشن آن به طور كلی پاك شود .
6ـ در هنگام استفاده بی نهايت دقت كنيد قبل از اجرای تغييرات ( Apply ) كاملاً از اقدامات انجام شده مطمئن شويد .
پس از ورود به برنامه پنجره اصلی آن هويدا می شود : اين پنجره به دو صورت ظاهر می شود ؛ يكی پنجره ای كه برای برنامه اصلی كه تحت ويندوز اجرا شده است ظاهر می شودو ديگری پنجره ای كه بواسطه استارت كامپيوتر با ديسكت بوت Partition Magic ظاهر می شود .
در واقع وقتی كه با ديسكت بوت ، كامپيوتر خود را لود می كنيد پنجره شماره دو ظاهر می شود اين پنجره امكانات كمتری نسبت به پنجره اصلی برنامه دارد اما می توان اكثر كارهای اساسی را با آن انجام داد . چون محتويات اين پنجره در پنجره اصلی برنامه نصب شده تحت ويندوز وجود دارد ، ما همان پنجره اصلی را برای شما توضيح می دهيم . مطمئناً پس از يادگيری آن ، اين دانسته ها را نيز می توانيد در باره پنجره ای كه در هنگام بوت با فلاپی ظاهر می شود و همچنين گزينه هايی كه در هنگام كليك راست بر روی پارتيشن ها و يا نام ديسك (ها) هويدا می شود نيز به كار ببريد .
پنجره اصلی برنامه شامل تمام تولبار و شورتكاتها و تسك ها يا وظايف و نقشه ديسكها و ليستی از پارتيشنهای موجود در ديسك انتخاب شده می باشد . اگر كامپيوتر شما دارای دو هاردديسك باشد در هر زمان می توانيد با انتخاب يكی مديريت مربوط به آن هارد ديسك را انجام دهيد.
در بالای صفحه منوبارها و تولبارها قرار دارند .
در بخش ديسك مپ ( Disk Map ) شما می توانيد ميزان فضای اشغال شده توسط هر پارتيشن را به طور تقريبی ببينيد كه هر يك از آنها در صورت اختلاف بين سيستم فايلی آنها به رنگی متفاوت با ديگری ديده می شود . اگر هاردديسك كامپيوتر شما علاوه بر پارتيشن اوليه دارای پارتيشن گسترده ( Extended ) نيز باشد درايوهای منطقی ( Logical ) نيز در داخل آن مشخص خواهد شد . ( در يك پارتيشن بندی عادی هارد ديسك دارای يك پارتيشن اوليه كه همان درايو C است و معمولاً اين درايو به صورت اكتيو نيز می باشد و يك پارتيشن گسترده ( Extended ) می باشد كه شامل پارتيشن های منطقی بوده و به نامهای D و E و … شناخته می شوند .)
در بخش ليست پارتيشنها ، تعداد پارتيشنهای موجود ديسك انتخاب شده را با توضيحات كامل تر می بينيد . علامت ستاره در بعضی از پارتيشنها دالّ بر اين است كه آن پارتيشن ، دارای يكی از شرايط زير است :
1ـ يا پارتيشن گسترده است . ( Extended )
2ـ يا پارتيشن مخفی است . ( Hidden ) {پارتيشن های مخفی پارتيشنهايی هستند كه نام درايو ( Drive letter ) ندارند و كاربران نمی توانند به آن دسترسی داشته باشند. البته در ويندوز ايكس پی و 2000 حرفه ای اين پارتيشنها می توانند نام درايو بگيرند . تمام پارتيشنها بجز پارتيشن اكتيو می توانند مخفی شوند }
3ـ يا پارتيشنی است كه سيستم فايل آن توسط سيستم عامل فعال پشتيبانی نمی شود . به عنوان مثال اگر برنامه تحت ويندوز 98 اجرا شده باشد پارتيشن هايی كه سيستم فايل آنها NTFS يا EXT2 , 3 می باشند ستاره دار خواهند بود .
4ـ يا اينكه بخشی از هارد ديسك است كه هنوز پارتيشن بندی نشده است .
در بخش Partition Operation شما می توانيد اعمال مربوط به پارتيشن منتخب را انجام دهيد .
بخش پايين پنجره اصلی Legend ها را می بينيد كه راهنمای خوبی برای رنگ نوع سيستم فايل پارتيشنها می باشد .
تمام اين بخشها و گزينه ها بجز منوی اصلی برنامه را می توانيد از طريق منوی View از پنجره اصلی برداشته و يا اضافه نماييد .
در منتهی اليه پنجره اصلی بخش Status Bar را می بينيد كه با عبور ماوس از روی هر گزينه ای توضيحی درباره آن گزينه در اين قسمت ظاهر می شود .
با توجه به اينكه تولبارها ميانبرهايی برای گزينه های داخل منوهای اصلی می باشند و از طرفی با كمی مكث بر روی هر تولباری نام مربوط به آن تولبار به وسيله يك تول تيپ ظاهر می شود لذا برای جلوگيری از توضيح اضافی در مورد تولبارها خودداری می گردد و صرفاً زير منوها توضيح داده می شوند و به تبع آن مسلماً شما عزيزان با تولبارها نيز آشنا خواهيد شد .

ـ منوی General : ( اولين منو از سمت چپ )
Apply Changes ( Ctrl + A )
با انتخاب اين گزينه تمام كارهايی كه انجام داده ايد اعمال می گردد ، البته در صورتيكه به پرسش برنامه پاسخ مثبت دهيد . در اغلب بخشها برنامه از ما پرسش برای تأييد اقدامی كه می خواهيم انجام گردد می پرسد تا از اقدام ما مطمئن گردد .
Undo Last Change ( Ctrl +z)
آخرين عمل انجام شده را بر می گرداند .
Discard All Changes ( Ctrl + D)
تمام اعمال انجام شده را بر می گرداند . ( انگار هيچ اقدامی صورت نگرفته است ) البته اين دو مورد اخير زمانی امكان پذير است كه گزينه Apply Changes انجام نشده باشد .
Pereferences

تيك مربوط به Allow 64K FAT Clusters for Windows NT/Windows 2000/XP هر چند كه خود برنامه هم آن را پيشنهاد نكرده است اجازه می دهد كه ما پارتيشنهايی با كلاسترهای 64 KB درست كنيم كه در اينصورت بنا بر توضيح خود برنامه در ويندوزهای NT , 2000 , XP قابل دسترسی می باشد .
در پنجره مربوط به Skip Bad Sector Checks در صورتيكه گزينه ای تيك خورده باشد آن هارد ديسك در هنگام اجرای اعمال Resize/Move, Create, Copy, Format برنامه از پرداختن به كنترل و بررسی بدسكتورهای موجود در هارد ديسك جلوگيری می كند و در نتيجه اعمال ذكر شده سريعتر انجام می شود و لی در عوض ممكن است در صورت وجود بدسكتورهای احتمالی و عدم نشانه گذاری آنها توسط برنامه در آينده در هنگام استفاده از اين پارتيشن امكان خرابی داده های ذخيره شده در اين بخش وجود داشته باشد .
در پنجره ديگر شما می توانيد هارد ديسك خود را به صورت ReadOnly درآوريد تا از امكان بروز تغييرات احتمالی در آن جلوگيری به عمل آوريد . با ReadOnly نمودن يك ديسك اقدامات مربوط به آن ديسك منتفی می گردد و هيچ عملی را نمی توانيد بر روی هارد ديسك مورد نظر انجام دهيد .
Set Password
در اين بخش شما می توانيد برای جلوگيری از سوء استفاده احتمالی از برنامه و يا جلوگيری از استفاده افراد ناشی از برنامه برای برنامه خود پسورد بگذاريد .
Exit
با اين گزينه از برنامه خارج می شويد . در صورتيكه عملی را Apply ننموده باشيد برنامه از شما برای خروج اجازه خواهد خواست
ـ منوی View
همانطور كه قبلاً نيز اشاره شد از اين منو برای كاستن يا افزودن تولبارها و يا تغيير منظره ديد پنجره استفاده می شود . در اين منو در مورد آخرين زيرمنو Operations Pending كمی توضيح خواهيم داد :
در اين بخش تمام اعمالی كه بر روی هارد ديسك انجام داده شده است به ترتيب نشان داده شده است ( در حقيقت شبيه تاريخچه History می باشد ) شما از طريق همين بخش می توانيد كارهای انجام شده را اِعمال كنيد يا از بين ببريد .
ـ منوی Disk
زير منوهای اين منو با انتخاب نام ديسك ( Disk 1 يا Disk2 ) در بخش ليست پارتيشنها فعال می گردد .
منوی اول Delete All Partitions.. تمام پارتيشن های ديسك انتخاب شده را پاك می كند .
منوی دوم Properties اطلاعاتی در مورد ديسكت انتخاب شده به ما می دهد . در اينجا هم می توانيد گزينه هايی همانند گزينه های موجود در بخش Pereferences را مشاهده نماييد .
ـ منوی Partition
Browse از طريق اين گزينه شما می توانيد بدون خروج از برنامه از اطلاعات موجود در پارتيشن انتخاب شده مطلع شويد .
Move / Resize از طريق گزينه شما می توانيد اندازه پارتيشن انتخاب شده را بوسيله نوار لغزنده بالای صفحه يا وارد نمودن اعداد مشخص در فيلدهای مربوط كم يا زياد كنيد . ( قبل از انجام اين كار ، بايد از طريق گزينه Windows Defragmenter در منوی Partition عمل دفراگ درايوهای مورد نظر را انجام دهيد . )
برای Move نمودن يك پارتيشن بايد فضايی كه برای پارتيشن ديگری اختصاص داده نشده باشد در نزديكی پارتيشن مذكور وجود داشته باشد . اگر چنين چيزی موجود نباشد پارتيشنی را دارای فضای خالی می باشد كوچكتر نماييد و آنگاه پارتيشنی را كه می خواهيد Move كنيد به آن قسمت خالی كه با كوچك نمودن پارتيشن حاصل شده است انتقال دهيد . حتماً در نظر داشته باشيد كه عمل Move را در مورد پارتيشن BOOT يا Active انجام ندهيد .
بخش انتخاب مربوط به Cluster size فقط برای سيستم فايل های 16 و 32 می باشد . Cluster size سيستم فايل های NTFS را از طريق منوی Partition . Advanced . Resize Clusters. انجام دهيد .
Copy : از طريق اين گزينه شما می توانيد يك پارتيشن ديگری عيناً و همانند پارتيشن انتخاب شده بسازيد . برای اين كار شما به فضايی هم اندازه يا بيشتر از فضای پارتيشن انتخاب شده نياز داريد .

در پنجره مربوطه و در ليست پايين رو ديسكی را می خواهيد كار كپی را برروی آن انجام دهيد مشخص نماييد .
اگر چنانچه پارتيشنی كه كپی نموده ايد ظرفيت آن كمتر از ظرفيت فضای آزاد بر روی ديسك است می توانيد يكی از گزينه های Beginning of free space ( از ابتدای فضای آزاد ) يا End of free space( از انتهای فضای آزاد ) را به دلخواه خود انتخاب نماييد ، ( پيش فرض برنامه از ابتدای فضای آزاد می باشد ) . اگر چنانچه گزينه مذكور را از انتهای فضای آزاد انتخاب نموديد حتماً بايد از نوع سيستم فايل و درست بودن پارتيشن خود مطمئن شده و مقدار فضای باقی مانده نيز قابل دسترسی باشد . در بخش ليست پارتيشنها نيز پارتيشن مربوط را كليك كنيد و كليد Ok را بزنيد .
Create :
با اين گزينه شما می توانيد فضای خالی روی ديسك را پارتيشن بندی نماييد .
ـ گزينه Creat as : كه يك ليست پايين رو می باشد دارای دو گزينه Logical Partition ( پارتيشن منطقی ) و Primary Partition ( پارتيشن اوليه ) می باشد .
پارتيشن اوليه برای نصب سيستم های عامل و پارتيشن منطقی برای هر منظوری اعم از ذخيره سازی داده ها و نصب برنامه ها و … می باشد .
(شما می توانيد سيستم های عامل خود را بر روی پارتيشن منطقی هم نصب كنيد يعنی اينكه اگر پارتيشن اوليه داشتيد و خواستيد بقيه پارتيشنها را در پارتيشن گسترده به صورت منطقی تقسيم بندی كنيد مشكلی برای نصب چند سيستم عامل پيش نخواهد آمد . )
ـ گزينه Partition Type : نيز يك ليست پايين رو می باشد . توسط اين گزينه شما می توانيد نوع سيستم فايل پارتيشن را مشخص نماييد .
Fat : قابل تشخيص توسط تمامی سيستم عاملها
Fat32 : قابل تشخيص توسط سيستم عامل ويندوز 98 و بالاتر
NTFS : قابل تشخيص توسط ويندوز های 2000 و XP ( NTFS . 04 توسط ويندوز NT قابل شناسايی است )
EXT2 , 3 - swap : سيستم فايل های مخصوص سيستم عامل لينوكس
UnFormatted : يعنی ساختن پارتيشن تنها و اختصاص فضايی برای يك پارتيشن بدون سيستم فايل

در جعبه مخصوص Label می توانيد يك ليبل يا نام برای پارتيشن می توانيد انتخاب نماييد . اين نام می تواند تا 32 كاراكتر الفبايی برای NTFS و 16 كاركتر الفبايی برای EXT2 , 3 و 11 كاراكتر الفبايی برای ساير پارتيشنها باشد .

در بخش SizeBox می توانيد اندازه پارتيشن خود را به واحد مگابايت وارد نماييد يا اينكه در روبروی آن درصد فضايی را كه می خواهيد به پارتيشن مذكور اختصاص دهيد را بنويسيد .
در بخش Cluster size سعی كنيد همان سايز Default را رعايت نماييد تا خود برنامه بر اساس استاندارهای همان سيستم فايل اندازه كلاسترها تعيين نمايد .

در بخش Drive Letter نام درايو مربوطه را وارد نماييد يا همان پيش فرض سيستم را قبول كنيد .

در فريم مربوط به Position می توانيد مشخص نماييد كه پارتيشن شما از انتهای فضای خالی تقسيم بندی شود يا از ابتدای فضای خالی .

Delete : از اين گزينه برای پاك كردن يك پارتيشن استفاده می شود .

UnDelete : در صورت پشيمانی از پاك كردن يك پارتيشن می توانيد از UnDelete استفاده نماييد .
اگر در جعبه گفتگوی ظاهر شده گزينه Delete and Secure Erase را علامت زده باشيد ، آن پارتيشن ديگر قابليت Unerase يا UnDelete خود را كه همان بازگرداندن پارتيشن پاك شده می باشد را ازدست خواهد داد . با انتخاب اين گزينه تمام آنچه كه در پارتيشن مذكور وجود دارد ( داده ها ) از بين خواهد رفت و قابل بازيابی و برگشت نخواهد بود .

Label : توسط اين گزينه ليبل و نامی را برای پارتيشن خود انتخاب نموده يا تعويض نماييد .

Format : با اين گزينه می توانيد يك پارتيشن را با سيستم فايل انتخابی خودتان فرمت نموده و يك نام يا ليبل نيز برای آن انتخاب نماييد .

Convert : با اين گزينه می توانيد نوع سيستم فايل پارتيشن منتخب را به سيستم فايل ديگر تبديل نماييد . شما می توانيد سيستم فايل های پايين تر را به بالاتر Convert نماييد . اگر بخواهيد پارتيشنی را كه سيستم فايل آن NTFS می باشد به FAT32 تبديل كنيد بايد ابتدا آن پارتيشن را پاك كنيد سپس مجدداً با FAT32 پارتيشن بندی نماييد .

Merge : با اين گزينه می توانيد دو پارتيشن را با هم يكی كنيد و به هم پيوند دهيد تا يك پارتيشن شوند .

قبل از توضيح درباره پنجره های مربوط به اين گزينه ، لازم به چند نكته مهم توجه نماييد :
ـ شما می توانيد Fat را با Fatr32 به هم پيوند دهيد و NTFS را هم با NTFS با هم متصل نماييد ، يعنی نمی توانيد NTFS را به Fat يا FAT32 پيوند دهيد . اگر بخواهيد يك Fat32 را Ntfs به هم پيوند دهيد ابتدا بايد Fat32 را به NTFS تبديل ( Convert ) نماييد سپس Merge كنيد . ضمناً نسخه های NTFS هم بايد يكی باشد يعنی نمی توانيد NTFS . 04 ويندوز NT را با NTFS جديد ويندوز های 2000 و XP پيوند دهيد .
ـ با توجه به ميزان داده های موجود در پارتيشنهايی كه قرار است با پيوند بخورند ممكن است انجام اين عمل طولانی شود حتی بيش از يك ساعت نيز طول بكشد . لذا در صورت طولانی شدن عمل ، هرگز كامپيوتر خود را خاموش يا ری استارت ننماييد تا عمل پيوند تمام شود .
ـ هرگز پارتيشنی را كه حاوی فايلهای سيستمی می باشد و يا اينكه Compressed ( فشرده شده ) می باشد را با پارتيشن ديگر پيوند ندهيد .
ـ پارتيشن های NTFS بايد دارای يك ويرايش ( Version ) و ظرفيت كلاستر برابر باشند . برای اطلاع از اين وضعيت می توانيد با كليك راست بر روی پارتيشنهای مذكور و انتخاب گزينه Properties ( تب NTFS info ) اين دو مورد را با هم بسنجيد .

سپس در مرحله اجرا ، در فريم Merge Options پارتيشنی را كه می خواهيد پيوند بخورد را مشخص نماييد . با انتخاب هر پارتيشن اطلاعات آن پارتيشن در يك پوشه جداگانه بر روی يك درايو ديگر ذخيره خواهد شد كه شما می توانيد اين پوشه يا فولدر را در فريم پاينيی به عنوان NewFolder وارد نماييد . در فريم آخر نوع سيستم فايل پارتيشن جديد را مشخص نماييد و OK را كليك كنيد .

Split : اين گزينه برعكس گزينه Merge عمل می كند . با اين گزينه شما می توانيد يك پارتيشن بزرگ را به دو يا چند پارتيشن ديگر تقسيم نماييد . توجه داشته باشيد كه اين عمل را در مورد پارتيشنی كه اكتيو است و يا دارای فايلهای سيستم عامل می باشد انجام ندهيد . (قبل از انجام اين كار نيز همچون گزينه Move/Resize ، بايد از طريق گزينه Windows Defragmenter در منوی Partition عمل دفراگ درايو مورد نظر را انجام دهيد . )

در جعبه گفتگو حاصل از كليك گزينه Split در تب Data شما می توانيد فايلها يا فولدرهايی را كه می خواهيد در پارتيشن جديد قرار گيرند را به پنجره طرف راست ( New Partition ) منتقل كنيد . در بخش فوقانی همين قسمت نيز دو گزينه ديگر وجود دارد كه می توانيد نام ليبل و نوع پارتيشن خود را اعم از Primary يا Logical را انتخاب نماييد .
در تب Size نيز سايز و ظرفيت مربوط به پارتيشن جديد را مشخص نماييد و Ok را كليك كنيد . به ياد داشته باشيد كه ميزان اطلاعات موجود برروی پارتيشن فعلی با پارتيشن هايی كه بعداً ساخته خواهد شد سازگاری داشته باشد . يعنی به اندازه معقول باشد كه اطلاعات در آن به راحتی جای گيرد .

Properties : پنجره ای كه با انتخاب اين گزينه گشوده می شود صرفاً اطلاعاتی درباره پارتيشن انتخابی است كه می تواند برايتان مفيد باشد .
Check for errors : از طريق اين گزينه می توانيد از اشكالات و ايرادات احتمالی موجود در پارتيشن انتخاب شده مطلع شويد .
MS_ScanDisk : بوسيله اين گزينه می توانيد برنامه ScanDisk ويندوز خود را برای كنترل اشكالات احتمالی موجود در پارتيشنها فعال نماييد .
Windows Defragmenter: با انتخاب اين گزينه می توانيد برنامه DiskDefragmenter ويندوز را برای دفراگ نمودن يك پارتيشن فعال نماييد . ( اين گزينه را حتماً قبل از اجرای Move/Resize يا Split اجرا نماييد )
Advanced : اين گزينه دارای زير مجموعه چندگانه می باشد كه عبارتند از :
1ـ Bad Sectors Retest : برای كنترل مجدد بدسكتورهای احتمالی موجود در پارتيشن .
2ـ Hide Partition : برای مخفی نمودن پارتيشن .
3ـ Resize Root Directory : اين گزينه وقتی فعال می شود كه شما پارتيشن هايی به صورت Fat16 كه مخصوص سيستم عامل منسوخ شده DOS622 می باشد، بر روی هارد ديسك خود داشته باشيد . عددی كه در New Capacity وارد می شود خودبخود برای مطابقت با سايز كلاسترها روند می شود .
4ـ Set Active : برای فعال و اكتيو نمودن يك پارتيشن به كار می رود . معمولاً اين كار را برای پارتيشنهای از نوع Primary انجام می دهند تا قابليت بوت داشته باشند .( مخصوصاً درايو C: )
5ـ Resize Clusters : با اين گزينه می توانيد سايز كلاسترها را كم يا زياد كنيد .( كلاستر نوعی واحد ذخيره سازی است . هر كلاستر از تعداد ثابتی سكتور ( 2 تا 8 عدد ) تشكيل می گردد . كلاستر كوچكترين واحدی است كه سيستم عامل می تواند آن را مديريت كند هرچند كه خود از سكتور تشكيل گرديده است . )

ـ منوی Tools :
گزينه اول اين منو Drive Mapper می باشد . اين گزينه هيچ اقدامی درباره ساخت يا پاك نمودن و يا … پارتيشنها ندارد . مهمترين كاری كه انجام می دهد اين است كه در صورتيكه پارتيشنی ( درايوی ) كم يا زياد گردد مشخصاً برنامه هايی كه در آن درايو با نام مشخص نصب شده اند توسط سيستم عامل قابل دسترسی نخواهند بود . زيرا يا درايو جديدی به مجموعه درايوها اضافه شده است و يا درايوی كم شده است بنابراين نام بعضی از درايو ها تغيير يافته است . اصلاح اين آدرسها توسط Drive Mapper انجام شده و آدرس اخير به آن داده می شود . به عنوان مثال درايو سی دی رام شما G:\ می باشد . اگر شما پارتيشنی به هاردديسك خود اضافه نماييد مسلماً درايو CD_ROM شما H:\ خواهد شد . برنامه هايی كه از درايو CD_ROM برای استفاده می كنند و يا سيستم عامل برای تغذيه فايلهای سيستمی خود هنگام نصب برنامه های جديد از درايو مربوط می خواهد حتماً بايد آدرس آنها تعويض شود و اين كار سنگين توسط Drive Mapper انجام می گردد و يا مثال ديگر اينكه . فرضاً شما تعدادی از برنامه ها را در درايو E: نصب نموده ايد و از طرفی درايو D: را با برنامه PartitionMagic به قسمت تقسيم نموده ايد (Split ). با اين كار نام درايو E: به F: تبديل می شود و برنامه های نصب شده در اين درايو توسط سيستم عامل در آدرس درايو E:\… قابل دسترسی نخواهد بود . بازسازی و بروز آوری اين آدرسها توسط Drive Mapper انجام می شود .
گزينه دوم BootMagic Configuration می باشد . برای فعال شدن اين گزينه بايد آن را جداگانه از روی سی دی نصب برنامه MaigicPartition 8.0 در دايركتوری BTMagic \ setup \ setup.exe نصب كنيد . با اين گزينه شما می توانيد برای اجرای چند سيستم عامل بر روی سيستم خود اقدام كنيد . اين كار به كمك پنجره اصلی برنامه كه ساده و گويا است انجام می شود . BootMagic برنامه ای همانند SYSTEM COMMANDER می باشد كه كار مديريت بوت چندگانه را با ايجاد منوهای بوت انجام داده و حق انتخاب سيستم عامل دلخواه را به كاربر می دهد .
گزينه سوم Creat Rescue Disks می باشد كه بوسيله آن می توانيد ديسكت استارت آپ يا ريسك ديسك BootAble برای خود بسازيد تا در مواقع مورد نياز از آن استفاده نماييد .

ـ منوی Tasks :
اغلب گزينه های اين منو قبلاً توضيح داده شده است . فقط به گزينه هايی كه قبلاً توضيح داده نشده بسنده می كنيم .
گزينه Creat New Partition يعنی ساختن يك پارتيشن جديد .
گزينه Creat Backup Partition برای ساختن يك پارتيشن مخصوص برای گرفتن پشتيبان از داده ها استفاده می شود . با ساختن اين پارتيشن Datat Keeper برنامه بطور اتوماتيك در پشت صحنه اجرا شده و از اطلاعات شما در درايو Backup پشتيبان نگه می دارد .
گزينه Install Another Operating System برای نصب يك سيستم عامل ديگر به كار می رود .
گزينه Resize Partitions برای تغيير دادن اندازه پارتيشنها به كار می رود .
گزينه Redistribute Free space برای اين است كه شما بخواهيد فضای خالی باقيمانده را بين پارتيشنهای ايجاد شده به طور مساوی تقسيم بندی نماييد .
گزينه Merge Partitions برای پيوند دادن دو يا چند پارتيشن به كار می رود .
گزينه Copy Partition برای ايجاد يك پارتيشن همسان با يك پارتيشن ايجاد شده به كار می رود .

ـ منوی Help :
از اين منو می توانيد همانند Help ساير برنامه ها استفاده نماييد .
قابل توجه است بدانيد كه در صورتی كه تحت يك سيستم عامل به نحوی از برنامه استفاده كنيد كه تمام پارتيشنهای هارد ديسك ( حتی پارتيشن ACTIVE ) را نيز پاك كرده و از نو پارتيشن بندی نموده باشيد پس از عملی ( APPLY ) نمودن تغييرات ، برنامه از شما Restart نموده و به صورت اتوماتيك كامپيوتر را بوت نموده و تغييرات را ايجاد خواهد كرد .
يادآور می شود كه بعضی از گزينه هايی كه شرح داده شد در هنگام كليك راست بر روی پارتيشنها نيز ظاهر می گردد .
نكته آخر اين كه در هنگام استفاده از اين نرم افزار هرگز بدون فكر و تأمل اقدامی را انجام ندهيد زيرا فوق العاده خطرناك است اما در صورت موفقيت نتايج بسيار بسيار شيرينی خواهد داشت .
موفق باشيد .

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هشتم تیر 1384ساعت 14:52  توسط سید علی موسوی  | 

مايكروسافت از ويژگي‌هاي جديد لانگهورن و Office 12 مي‌گويد

 
  مايكروسافت از ويژگي‌هاي جديد لانگهورن و Office 12 مي‌گويد 
 

هنوز چند هفته‌اي به عرضه‌ي بتاي يك لانگهورن باقي است. بتاي يك Office 12 نيز تا پاييز امسال وارد بازار نخواهد شد. مايكروسافت در كنفرانس سالانه‌ي شركاي جهاني كه روز جمعه برگزار گشته، ويژگي جديدي از لانگهورن را به نام Meeting Space معرفي كرده و اعلام كرده است كه InfoPath Forms Server نيز بخشي از خانواده‌ي Office 12 خواهد بود.

 

Meeting Space به كاربران امكان مي‌دهد تا يك محيط تقسيم شده‌ي موقتي را ايجاد كرده و به تبادل فايل‌ها و ساير داده‌ها بپردازند. اين ويژگي همچنين به كاربران امكان خواهد داد تا جلسات از پيش برنامه ريزي نشده‌ي خود را بدون نياز به استفاده از محصولاتي نظير Office Live Meeting برگزار كنند.

 

Meeting Space اين امكان را نيز فراهم مي‌سازد كه افراد بتوانند جلسات خود را در محيط‌هاي غير رسمي نظير كافه و يا رستوران و به صورت بي‌سيم و در جايي كه امكان متصل شدن به شبكه‌ي شركت براي طرفين فراهم نيست، برگزار كنند.

 

در همين ضمن، كريس كاپوسلا، نايب رييس Information Worker، ويژگي‌هاي نخستين نمايش عمومي Office 12 را ارايه داده است. وي نشان داده است كه كاربران چگونه مي‌توانند يك فرم مبتني بر سرور InfoPath را در يك مرورگر اجرا كنند.

 

مايكروسافت هنوز درباره‌ي چگونگي بسته بندي اين محصول تصميمي نگرفته است. بتاي يك Office 12 قرار است پاييز امسال وارد بازار شود. محصول نهايي در نيمه‌ي دوم سال 2006 عرضه خواهد شد. مايكروسافت همچنان در حال برنامه ريزي براي عرضه‌ي به موقع كد نهايي اين محصول و در دسترس قرار دادن آن در تعطيلات سال 2006 است.

 

 

(20/04/1384)
eWEEK July 8, 2005
مترجم : همكاران سيستم

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هشتم تیر 1384ساعت 11:40  توسط سید علی موسوی  | 

در آوردن پسورد یاهو از ریجستری

اگر با ريجستري آشنايي نداريد بهتره اول به بخش ريجستري بريد و يك خورده با اون آشنا بشيد

از منوي Start گزينه Run را انتخاب كنيد و Regedit را تايپ كنيد تا داخل محيط ويرايش ريجستري شويد حالا به اين كليك در ريجستري برويد :

HKEY_CURRENT_USER\Software\Yahoo\Pager

و روی Save Password دو بار كليد كنيد و عدد 100 را در آن تايپ كنيد و OK بزنيد حالا

ياهو مسنجر را نگاه كنيد آخرين ID و Password ID می بينيد می توانيد باآن LOGIN

بشويد .

حال بايد يك برنامه كه از قبل آمده كرده باشيد كه پسورد روي ويندوز را بخواند كه با

آن بتوانيد پسورد درون ياهو مسنجر را بخوانيد.

اين كار شما مي توانيد در كافي نت انجام بدهيد چون پسورد شخص قبلي كسي

كه قبل از شما كار مي كرده اگر هم پسورد هم Save نكرده باشه مي توانيد در

بياريد .

توجه : شما مي خواهيد اين كارو در كافي نت انجام بدهيد اما مي بينيد هر چي

Regedit را در Run تايپ مي كنيد ويندوز Error به شما مي دهد اين به آن معنا است

كه رجستري ويندوز پسورد داره پس شما بيايد به جاي Regedit اين را regedt32 تايپ

كنيد ...

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و دوم تیر 1384ساعت 1:51  توسط سید علی موسوی  | 

راهنمای ساخت وبلاگ

پيش درآمد:

مي دانم كه براي نوشتن راهنماي ساخت وبلاگ خيلي دير است. مي دانم که تا حالا ??درصد کامپيوتر دار هاي فارسي زبان با وبلاگ آشنا شده اند. ميدانم که کار با پرشين بلاگ خيلي آسان است و احتياج به راهنما ندارد. يا مثلا بي کلاسي است. کسي به سن و سال من الان بايد راهنماي مووبل تايپ و php بنويسد.(اين هام حتما روي چشم توضيح ميدم) ولي با همه اين ها ميخواهم يك راهنماي كامل براي ساخت وبلاگ بنويسم و وجدان خودم را راحت كنم. حالا اگر اين راهنما فقط براي ?? نفر هم مفيد باشد براي من كافي است . از دوستان حرفه اي هم خواهشمندم كه اين چند يادداشت را ناديده بگيرند. سعي ميكنم اين مقاله را در چند يادداشت تمام كنم و بعد همه آن را بصورت ebook درآورم و براي دانلود بگذارم.

مقدمه:

يكي از پديده هاي جديد و تاثير گذار در حيطه اينترنت، وبلاگ مي باشد. در سالهاي اخير اين پديده انقلابي در اينترنت و فرهنگ استفاده از آن به وجود آورده است. دليل اين امر قابليت هائي است كه در وبلاگ ها نهفته است.مهمترين قابليت كه تفاوت عمده وبلاگ و سايت نيز به حساب مي آيد اين است كه ايجاد يك وبلاگ احتياج به تخصص و دانش خاصي ندارد و همين امر باعث شده است كه افراد زيادي به وبلاگ نويسي روي بياورند. در ميان اين افراد مي توان طيف بسيار گسترده اي از افراد را مشاهده كرد. از پزشك و پرستار گرفته تا روزنامه نگار و دانشجو. تفاوت ديگر، رايگان بودن ايجاد و استفاده از وبلاگ هاست كه اين تفاوت نيز نقش بسيار مهمي در استقبال افراد و بخصوص جوانان از اين پديده دارد. همين استقبال گسترده باعث شده اطلاعات و مطالب بسيار مفيدي از اين رهگذر به عرصه اينترنت افزوده شود. اطلاعاتي كه ما تا پيش از اين به علت نا آشنائي اين اقشار با طراحي صفحات وب، از آنها محروم بوده ايم. اين پديده بخصوص در ايران با استقبال گسترده تري مواجه شده است. بطوري كه مطالب فارسي كه در سال 1381 به اينترنت افزوده شده از مجموع تمام مطالبي كه تا قبل از آن به زبان فارسي در اينترنت موجود بوده بيشتر است ( اين را نمي دانم كجا خوانده ام). يك تفاوت ديگر بين وبلاگ و سايت هاي معمولي، پويا بودن وبلاگ ها است. اكثر سايت ها ماهيتي ايستا و ساكن دارند و معمولا به سرعت تغير نمي كنند يا اگر تغير كنند، بخش كوچكي از آنها تغير مي كند ( به استثناي سايتهاي خبري و برخي سايتهاي ديگر). ولي اگر پس از ده روز به يك وبلاگ فعال مراجعه كنيد، ممكن است اثري از نوشته هاي قبلي نبينيد زيرا وبلاگ ها ماهيتي پويا و روز آمد شونده دارند و به تبع همين ماهيت، بازديد كنندگان وبلاگ ها هم بسيار بيشتر و در فواصل زماني كمتر به وبلاگ ها سر مي زنند ( من بعضي از وبلاگ ها را هر روز مي خوانم). در هر حال رشد اين پديده بخصوص در ايران نشانه اي ميمون از يك رويكرد مثبت به علم و دانش و به اشتراك گذاشتن آن با ديگران است . من اين رشد را به فال نيك گرفته و مي كوشم سهمي ( هرچند اندك و دير هنگام) در اوج گيري اين پديده داشته باشم.من در اين نوشته قصد دارم روش ايجاد، ارسال مطالب و همه كار هائي كه دانستن آنها براي داشتن يك وبلاگ، لازم و مفيد است را شرح دهم.

وبلاگ چيست؟

وبلاگ پديده اي نوپا در عرصه اينتر نت است و بيش از چند سال از پيدايش آن نمي گذرد. وبلاگ (Weblog) -كه به آن بلاگ( Blog )نيز اطلاق مي شود- تركيبي است از دو كلمه webبه معناي شبكه جهاني و log (به معناي گزارش روزانه يا روز نوشت) و به ياد داشتهائي گفته مي شود كه توسط يك يا چند نفر بصورت روزانه، هفتگي يا گاه به گاه نوشته شده و در عرصه اينترنت قرار مي گيرد. چند معني فارسي نيز براي آن ابداع شده است. مثل تار نگار يا تار نگاشت كه كمتر مورد استفاده قرار مي گيرند. هر فردي كه به اينترنت دسترسي داشته باشد و مطلبي براي نوشتن داشته باشد مي تواند بطور رايگان (يا در صورت تمايل با صرف هزينه)، صاحب يك وبلاگ شود. مطالبي كه در وبلاگ نوشته مي شوند ممكن است خاطرات شخصي ، خبر ، مقالات علمي و هرگونه مطلب قابل نگارشي باشند. علاوه برا ين نظرات خوانندگان وبلاگ ها نيز جزو مطالب وبلاگ محسوب مي شود.

چگونه يك وبلاگ بسازيم

روش هاي متعددي براي ساخت وبلاگ وجود دارد. ما ميتوانيم براي ايجاد وبلاگ از خدمات مجاني سايت هاي سرويس دهنده وبلاگ استفاده كنيم و يا فضا و دامين براي خود خريداري كرده و اين كار را روي سايت اختصاصي خود انجام دهيم. ابتدا از سرويس هاي رايگان شروع مي كنيم. معروفترين اين سرويسها بلاگر (http://www.blogger.com ) و پرشين بلاگ (http://www.persianblog.com ) مي باشند. البته سرويسهاي مجاني ديگري نيز در اينترنت وجود دارد. مثل http://www.blogsky.com http://www.blogsky.com . http://www.persianlog.com . ولي دو سرويس فوق الذكر از بقيه آسان تر و پر طرفدار تر هستند. ابتدا سرويس سايت blogger را بررسي مي كنيم. اين سايت سرويس وبلاگ را به دو صورت در اختيار ما قرار مي دهد. سرويس مجاني ( كه در اين حالت تبليغات سايت در بالاي وبلاگ ما نمايش داده مي شود)، و سرويس پولي يا blogger pro كه در اين سرويس تبليغي نمايش داده نمي شود و امكاناتي بيش از سرويس مجاني دارد. براي ثبت نام و استفاده از blogger قبلا راهنما هائي نوشته شده كه ما يكي از مفيد ترين آنها يعني راهنماي ساخت وبلاگ حسين درخشان را اينجا عينا نقل مي كنيم:

اضافه کردن زبان فارسي به ويندوز XP/2000:
(اگر آن را داريد اين مرحله را رد کنيد)
- به اينجا برويد: Start>Settings>Control Panel>Regional Options
- در فهرست پايين، Arabic را تيک بزنيد.
- در ليست بالا (Your Locale) زبان Farsi را پيدا کنيد و آنرا انتخاب کنيد.
- چيزهايي را که ويندوز لازم دارد در اختيارش بگذاريد. (سي دي ويندوز)
گوشه پایین سمت راست صفحه، يک مربع با حرف EN ميبينيد. از اين به بعد در هر نرم افزار يا Application در حال اجرا، اگر روی آن مربع کليک کنيد ميتوانيد FA يا زبان فارسی را انتخاب کنيد و به فارسی بنويسيد.

اضافه کردن زبان فارسي به ويندوز ME/98/95:
(اگر آن را داريد اين مرحله را رد کنيد):
- نرم‌افزار فارسي‌ساز را از اينجا بگيريد و نصب کنيد:
http://groups.yahoo.com/group/farsiblogging/files/FarsiLang.exe
-  کامپيوترتان را Restart کنيد.
- حالا گوشه‌ پايينِ سمت راست صفحه، يک مربع با حروف EN مي‌بينيد.
از اين به بعد در هر نرم افزار يا Application در حال اجرا، روی آن مربع کليد کليد کنيد ميتوانيد FA يا زبان فارسی را انتخاب کنيد و به فارسی بنويسيد

ثبت
نام در Blogger.com:
-
بوسيله مرورگر يا Browser اين نشانی را وارد کنید:
http://www.blogger.com/
-
در قسمت  Sign Up يک شناسه و رمز عبور برای خودتان تعيين کنيد و کليد Sign Up را بزنيد
- مشخصات درخواست شده را وارد کنيد
-  اگر همه چيز درست انجام شده باشد، برميگرديد به صفحه اول بلاگر با اين تفاوت که سمت راست صفحه در قسمت آبی رنگ، عبارت "Your Blog" را ميبينيد که در آن دو گزينه هست. يکی برای ساختن بلاگ جديد يا Create a New blog و ديگری برای خارج شدن يا
Sign Out
- Create a New Blog
را انتخاب کنيد

ساختن يک بلاگ‌ خام:
-  ساختن هر وبلاگ خام، چهار قدم دارد. اول باید عنوان و توضيح مربوطه را به زبان انگليسی وارد کنيد و مشخص کنيد که آيا ميخواهيد وبلاگتان در فهرست عمومی بلاگر قرار گيريد يا نه. Next را بزنيد. (همه اين مشخصات را بعداً ميتوانيد تغيير دهيد. نگران نباشيد)
-  در قدم دوم بايد محل قرار گرفتن بلاگ را مشخص کنيد. بهتر است برای شروع، گزينه اول يعنی Host is at Blogspot را برگزينيد که بطور رايگان بلاگ شما را سايت BlogSpot قرار ميدهد. ولی اگر ميخواهيد در جای ديگری صفحاتتان را قرار دهيد بايد گزينه دوم يعنی FTP it to your own server را انتخاب کنيد که این راهنما فعلاً به این حالت نميپردازد. Next را بزنيد
-  در قدم سوم بايد نشانی يا URL بلاگتان را در سايت BlogSpot مشخص کنيد که ميتواند هر عبارت قبلاً انتخاب نشده ای باشد. بعد بايد مربع کوچک مقابل عبارت I Agree را تيک بزنيد. Next را بزنيد
- در قدم چهارم يا آخر، بايد قالب کلی يا Template بلاگتان را برگزينيد( نکته مهم: فقط دقت داشته باشيد که هيچ کدام از Template های موجود در اين صفحه، قابليت فارسی نوشتن ندارد و بهرحال در مراحل بعدی بايداز Templateهای مخصوص زبان فارسی استفاده کنيد. پس در اين مرحله فرقی ندارد که چه Templateی را انتخاب ميکنيد) Next را بزنيد
- حالا بايد چند ثانيه صبر کنيد تا بلاگ شما ساخته شود. سپس بطور اتوماتيک وارد صفحه اصلی بلاگتان ميشويد که البته هنوز فارسی نشده است و اصطلاحاً هنوز خام است

فارسی کردن يک بلاگ خام:
- در بالای صفحه، پايين Address bar مرورگرتان، چند کليد ميبينيد. يکی از آنها Template نام دارد. روی آن کليک کنيد
- همه محتويات پنجره داخلی صفحه را انتخاب کرده و پاک (Delete) کنيد. ولی صفحه را نبنديد
- از ميان << قالبهای پيش ساخته فارسی>> که در سمت چپ صفحه واقع شده، يک قالب را به دلخواه انتخاب کرده و روی <<صفحه اصلی>> مربوط به آن قالب، Right-Click کنيد. بعد از ميان گزينه های منوی باز شده Save target as را بزنيد و فايل مذکور را در يکجا ذخيره کنيد. بعداً آنرا باز کنيد و همه محتوياتش را انتخاب و در حافظه کپی کنيد. ( برای اينکار کافيست Ctrl را نگه داشته و در همان حال کليد C را فشار دهيد)
- دوباره به صفحه Template باز گرديد و محتويات حافظه کامپيوتر را (که در واقع محتويات همان فايل تازه دريافت شده بايد باشد) در اين پنجره منتقل يا اصطلاحاً Paste کنيد. (برای اين کار کافيست که کليد Ctrl و V را بفشاريد)
- اگر متن جديد در پنجره مذکور بدون مشکلی وارد شده است، کليد Save Changes را بزنيد.(وگرنه سه قدم آخیر را دوباره با دقت تکرار کنيد)
- حالا از بين کليدهای بالای صفحه Archive را انتخاب کنيد
- در قسمت بالای سمت راست صفحه جدیدی که باز ميشود، روی Archive Template کليک کنيد
- حالا دوباره از ميان <<قالبهای پيش ساخته فارسی>> که در سمت چپ همين صفحه واقع شده، روی <<صفحه آرشيو>> همان قالبی که انتخاب کرده اید Right-Click کنيد. از ميان گزينه های موجود در منوی باز شده، Save Target as را بزنيد و فايل را پس از دريافت در يکجا ذخيره کنيد. بعد آنرا بازکنيد و همه محتوياتش را انتخاب کرده و در حافظه کپی (Copy) کنيد.(برای اينکار کافيست کليد Ctrl را نگه داريد و در همان حال کليد C را فشار دهيد)
-  دوباره به صفحه Archive Template بازگرديد و محتويات حافظه کامپيوتر را (که محتويات همان فايل تازه دريافت شده بايد باشد) در پنجره خالی بالای صفحه منتقل يا اصطلاحاً Paste کنيد(برای اين کار کافيست کليد Ctrl را بگيريد و V را بفشاريد)
- اگر متن جديد در پنجره مذکور بدون مشکلی وارد شده است، کليد Save Changes را بزنيد(وگرنه سه قدم اخير را دوباره با دقت تکرار کنيد)
- حالا دوباره وارد صفحه اصلی بلاگتان ميشويد که در واقع صفحه POST يا نوشته هايتان است

آماده کردن صفحه «نوشتن» يا Post برای مطالب فارسی
- صفحه Post يا همان صفحه اصلی، با يک نوار افقی سياه رنگ به دو قسمت بالا و پايين تقسيم شده است. در بخش سفيد رنگ صفحه پايين، Right-Click کنيد. از منویی که باز ميشود، روی Encoding برويد تا باز شود. حالا ابتدا Auto-Select را اگر فعال است غير فعال کنيد (يعنی با کليک کردن روی آن علامت تيک را از کنارش برداريد) بعد از بين فهرست زبانهای محتلف، Unicode UTF-8 را برگزينيد. (اگر آنرا در ليست نميبينيد More را بزنيد تا فهرست کامل آشکار شود)
- دقيقاً همين کار را دوباره در نوار خاکستري رنگ بالاي صفحه انجام دهيد. (فقط و فقط اين کار را بايد در همان قسمت انجام دهيد. در بخش سفيد رنگ، امکان آن نيست)

نوشتن مطلب فارسي:
- دوباره در بخش خاکستری بالای صفحه، Right-Click کنيد و در پايين منوی Encoding گزينه Right-to-Left Document را انتخاب کنيد
- حالا در بخش سفيد بالای صفحه شروع به نوشتن کنيد (نکته مهم: اگر با ويندوز 2000 کار ميکنيد، به دليل اشکالی که در حرف ی هست، بايد هميشه بجای فشار دادن کليد D که برای زدن ی استفاده ميشود، از Shift-X استفاده کنيد)
- اگر ميخواهيد بخشی از متن نوشته هايتان را بايک Hyperlink به يک صفحه ديگر ارجاع دهيد، ابتدا آن بخش از متن را با استفاده از ماوس يا کليد Shift انتخاب يا به اصطلاح Select کنيد. بعد کليدی که شکل يک کرده زمين و يک گيره کاغذ را دارد بزنيد. بعد در پنجره کوچکی که باز ميشود، آدرس صفحه مورد نظرتان را وارد کنيد و OK را بزنيد
- پس از اينکه نوشتن مطالبتان پايان يافت کليد Post & Publish را بزنيد تا هم متنتان به بانک اطلاعاتی اضافه شود و هم صفحه اينترنتی بلاگتان با متن جديدی که نوشته ايد اصطلاحاً به روز يا Update شود
- پس از هر بار زدن Post مطلب نوشه شده در قسمت پايين صفحه ديده ميشود و امکان تغيير آن هم با زدن Edit وجود دارد
- برای ديدن صفحه ساخته شده و تست کردن آن، کافيست که روی View Web Page در قسمت سمت چپ نوار سياه رنگ وسط صفحه کليک کنيد
- پس از پايان کار، حتماً کليد Sign Out را در بالای صفحه در سمت راست را فشار دهيد.

استفاده از پرشین بلاگ به علت داشتن رابط کاربر (Interface) فارسی و تاریخ شمسی و برخی امکانات ديگر، آسان تر است. در اينجا روش استفاده از خدمات پرشين بلاگ را بررسي مي كنيم.
ثبت نام در پرشين بلاگ:
ثبت وبلاگ در سايت پرشين بلاگ بسيار ساده است. ابتدا به آدرس
http://www.persianblog.com/ برويد. سپس در منوي اصلي(سمت راست) روي لينك عضويت در سايت كليك كنيد. در صفحه عضويت بايد فرم ثبت نام را پر كنيد.

براي تكميل فرم ثبت نام به اين نكات توجه داشته باشيد:

- برای انتخاب زبان فارسی و انگلیسی میتوانید از دکمه های Shift و Alt استفاده کنید
- توجه كنيد كه فيلد هاي ستاره دار حتما بايد پر شوند.
- در بخش شناسه كاربري دقت كنيد كه اين شناسه حتما بايد به زبان انگليسي باشد. در ضمن شناسه اي كه اينجا انتخاب مي كنيد بخشي از آدرس وبلاگتان خواهد بود .يعني اگر شما در این بخش عبارت ehsan را تايپ کنید، آدرس وبلاگ شما به این صورت خواهد بود:
http://ehsan.persianblog.com/
- در شناسه كاربري ميتوانيد از حروف و اعداد اانگليسي استفاده كنيد.
-  كلمه عبور يا پاسورد به حروف كوچك و بزرگ حساس است.
- حتما عدد سن خود را به انگليسي وارد كنيد وگرنه با پيغام خطا مواجه مي شويد
- شناسه و كلمه عبور به پست الكترونيكي شما ارسال مي شوند. پس حتما يك آدرس معتبروارد كنيد.

درپايان موافقتنامه را خوانده، عبارت بلي را انتخاب كرده و دكمه (فرم بالا مورد تائيد است) كليك كنيد. اگر همه چيز درست باشد و اگر شناسه كاربري قبلا توسط شخص ديگري ثبت نشده باشد، شما به صفحه خوشامد گوئي منتقل مي شويد. (در غير اين صورت بايد مراحل قبل را مجددا تكرار كنيد.)

نوشتن يادداشت در وبلاگ:

در صفحه خوشامد گوئي ، با كليك روي دكمه ورود به سايت، به صفحه Sign in منتقل میشويد و با وارد كردن شناسه و كلمه عبور ميتوانيد وارد صفحه مديريت يادداشتها و پيام ها شويد. (در دفعات بعد، در همان صفحه اصلي پرشين بلاگ نيز ميتوانيد شناسه و كلمه عبور را وارد كنيد)
اين صفحه اصلي كار شماست. امكانات اين صفحه، بسيار شبيه به برنامه Word ميباشد. در بخش عنوان، عنوان يادداشت و در كادر اصلي نيز متن يادداشت خود را بنويسيد. سپس دكمه ( فرستادن يادداشت و بازسازي وبلاگ) را كليك كنيد. اكنون شما اولين يادداشت خود را درشبكه جهاني اينترنت قرار داده ايد. براي ديد وبلاگ خود روي لينك (وبلاگ شما) در سمت راست صفحه كليك كنيد.
در ويرايشگر جديد پرشين بلاگ امكانات زيادي گنجانده شده كه ما مهم ترين آنها را بررسي مي كنيم.

ايجاد لينك:

براي اينكه بخشي از نوشته را به صفحه ديگري در اينترنت لينك كنيد به اين صورت عمل كنيد: متن مورد نظر را انتخاب كنيد، دکمه insert or edit hyperlink را در بالای صفحه کلیک کنید. در بخش آدرس ، آدرس كامل صفحه مورد نظر را وارد كنيد.( دقت كنيد كه عبارت http:// از قبل در اين كادر وجود دارد. مراقب باشيد آن را دوباره تكرار نكنيد). در كادر پنجره اگر عبارت (نمايش در يك پنجره جديد) را انتخاب كنيد، صفحه مورد نظر در يك پنجره جديد باز مي شود. دكمه قبول را كليك كنيد. براي حذف لينك هم آن بخش را انتخاب كنيد و دکمه Remove hyperlink (اولین دکمه سمت راست) را کلیک کنید.

افزودن صورتك

براي افزودن صورتك، روي مكان مورد نظر كليك كنيد و بعد دکمه insert smily را کلیک کنید. اینجا میتوانید صورتک دلخواهتان را انتخاب کنید. حذف صورتک ها هم با دکمه Delete انجام میشود.

انتخاب قالب:
 شما مي توانيد به سادگي يك قالب جديد براي وبلاگتان انتخاب كنيد. براي اين كار روي لينك انتخاب قالب در سمت راست صفحه كليك كنيد. در صفحه انتخاب قالب، چندين قالب آماده وجود دارد كه ميتوانيد با كليك روي دكمه انتخاب، قالب مورد نظرتان را انتخاب كنيد. ( توجه داشته باشيد كه اگر در قالب قبلي تغيري داده باشيد، با انتخاب قالب جديد، آن تغيرات از بين مي روند) .

مشخصات شخصي:

با كليك روي دكمه مشخصات شخصي ، به صفحه اي مي رويد كه در آن مي توانيد بعضي از مشخصاتي را كه هنگام ثبت نام وارد كرده ايد تغير دهيد.مشخصاتي از قبيل: نام و نام خانوادگي ، جنسيت ، سن و غيره

تنظيمات وبلاگ:

در اين صفحه نيز مي توانيد بعضي ديگر از مشخصات را تغير دهيد. مثل كلمه عبور و عنوان وبلاگ.

ثبت در فهرست كاربران:

اين قسمت براي وبلاگ ها اهميت زيادي دارد. زيرا پس از ثبت، وبلاگ شما در فهرست وبلاگ هاي پرشين بلاگ نمايش داده مي شود و تعداد زيادي به بازديد كنندگان آن افزوده مي شود. در بخش موضوع، زمينه فعاليت وبلاگ را مشخص كنيد و در بخش توضيحات، شرح كوتاهي راجع به وبلاگ خود بنويسيد. ( اين شرح در فهرست كاربران جلوي نام وبلاگ ديده مي شود. سعي كنيد شرحي كوتاه و گويا بنويسيد. حتما به زبان فارسي بنويسيد)

افزودن عكس به يادداشت:
به علت اين كه عكس ها فضاي زيادي روي اينترنت اشغال مي كنند، پرشين بلاگ و بقيه خدمات دهنده هاي وبلاگ به شما اجازه نمي دهند كه روي فضاي وبلاگ خود عكس ارسال كنيد. عكس هائي كه ميخواهيد به يادداشت هايتان اضافه كنيد، يا روي اينترنت هستند و يا روي كامپيوتر شخصي شما. اگر عكس مورد نظر روي يك سايت اينترنتي باشد، كافي است روي آن راست  کليک کرده و گزينه Properties را انتخاب کنيد. اکنون تمام عبارتی را که مقابل عنوان Address قرار دارد با ماوس به دقت انتخاب كنيد و آن را كپي كنيد. حالا به صفحه يادداشتها برويد. در مكان مناسب كليك كنيد . سپس روی گزينه Insert Image کليک کنيد و آدرس کپی شده را در کادر (آدرس تصوير) Paste کنيد.  سپس دكمه قبول را كليك كنيد. با اين كار عكس مورد نظر به يادداشتتان افزوده مي شود. (برای فايلهای Animated gif نيز ميتوانيد همين كار را انجام دهيد). اما اگر عكس روي كامپيوترتان باشد. كار كمي مشكل تر مي شود. در اين حالت ابتدا بايد عكس را روي اينترنت بفرستيد يا اصطلاحاً Upload کنيد.  پس از آن بقيه كار به همين صورت انجام مي شود. ارسال عكس روي اينترنت را در ادامه بررسي مي كنيم.

ارسال عكس به اينترنت:

براي اينكه عكسهاي خود را روي اينترنت بصورت آنلاين در اختيار داشته باشيد. ابتدا بايد فضائي روي اينترنت داشته باشيد تا بتوانيد عكسهاي خودتان را روي آن فضا قرار دهيد. در اينترنت سايت هاي زيادي هستند كه فضاي رايگان در اختيار شما قرار مي دهند. شما ميتوانيد عكسهاي خود را روي اين فضاي رايگان قرار داده و سپس به روشي كه گفته شد ، عكس را در وبلاگ خود قرار دهيد. تعدادي از اين سايتها را اينجا معرفي مي كنم:
 



http://www.villagephotos.com/
http://www.geocities.com/
http://www.sharemation.com/
http://www.netfirms.com/
http://www.50megs.com/
http://www.8m.com/
http://www.20m.com/
http://www.f2s.com/
http://www.20fr.com/
 



تعداد اين سايتها بسيار زياد است. البته بعضي از سايت ها ي رايگان، اجازه نميدهند عكسي را كه آنجا فرستاده ايد، در وبلاگتان قرار دهيد. در اين ميان سايتي كه فقط اختصاص به عكس دارد و كارائي بيشتري نيز نسبت به بقيه دارد، سايت
http://www.villagephotos.com/ است. من در ادامه روش کار اين سايت را توضيح ميدهم.
ابتدا به آدرس
http://www.villagephotos.com/
برويد. برای ثبت نام در سايت لينک Signup for free را کليک کنيد. دراين صفحه يك نام و يك پاسورد براي خود انتخاب كنيد و اي ميل خودتان را هم وارد كنيد و سپس دکمه Signup now را کليک کنيد.  نام
و پسورد شما به اي ميلتان ارسال مي شود. اكنون هربار كه به اين سايت برويد، با وارد كردن نام و پسورد ميتوانيد وارد فضاي اختصاصي خود شويد.اكنون روی لينک Photos در پائين صفحه كليك كنيد. اگر قبلا عكسي ارسال كرده باشيد، اينجا ميتوانيد آن را ببينيد. براي ارسال عكس روی لينک Upload new images کليک کنيد. در اين صفحه شما ميتوانيد هربار دو عكس روي ارسال كنيد. براي ارسال عكس روی دکمه Browse کليک کرده، عكس مورد نظرتان را از روي هارد انتخاب كنيد و open را كليك كنيد. سپس دكمه uploadرا كليك كنيد. كار تمام است. حالا با كليك روي لينك continue به صفحه عكسها برگرديد. با كليك روي لينك Copy URL to Clipboard در زير هر عكس، آدرس عكس را در حافظه كپي كنيد. حالا به صفحه يادداشتها برويد. در مكان مناسب كليك كنيد . سپس روي گزينه insert image كليك كنيد و آدرس كپي شده را در كادر (آدرس تصوير) paste كنيد. سپس دكمه قبول را كليك كنيد. با اين كار عكس مورد نظر به يادداشتتان افزوده مي شود.


براي ايجاد هر تغيري در شكل ظاهري وبلاگتان بايد قالب آن را تغير دهيد. ممكن است هيچ كدام از قالب هاي آماده موجود نظر شما را جلب نكند، يا اين كه بخواهيد لينك سايت ها و وبلاگ هاي ديگر را به وبلاگتان اضافه كنيد و يا تغيرات ديگري در آن بدهيد. براي انجام اين كار ها بايد قالب وبلاگتان را تغير دهيد. براي ايجاد تغيرات در وبلاگ بايد كمي با زبان html آشنا باشيد. ولي اگر html بلد نيستيد هم نگران نباشيد. برنامه Microsoft FrontPage به سادگي مشكلات شما را حل مي كند. براي ايجاد تغيرات ابتدا به بخش ويرايش قالب برويد. اينجا مي توانيد كدهاي html قالب وبلاگ خود را ببينيد. همه كدها را به كمك ماوس يا با زدن دكمه هاي ctrl+A انتخاب كنيد و در حافظه موقت كپي كنيد. سپس در فرانت پيج يك صفحه جديد باز كنيد (ctrl+N) . با كليك روي گزينه html در پائين صفحه به حالت html برويد. اينجا تمام كد هاي موجود را پاك كنيد و كدهائي را كه كپي كرده بوديد اينجاpaste كنيد. اكنون به حالت نرمال برگرديد. اگر اين مراحل را درست انجام داده باشيد، اينجا مي توانيد قالب وبلاگ خود را مشاهده كنيد. مزيت فرانت پيج نسبت به html اين است كه ميتوانيد مشخص كنيد كه لينك يا تصوير مورد نظر شما دقيقا در چه مكاني ظاهر شود. همچنين مي توانيد بلافاصله به حالت preview رفته و تغيرات ايجاد شده را ببينيد. پي از انجام تغيرات ، به حالت html برويد. همه كد ها را كپي كنيد . به بخش ويرايش قالب وبلاگتان برويد. كدهاي قبلي را پاك كرده و كد هاي جديد را جايگزين آنها كنيد. دكمه ثبت را كليك كنيد و در كادر هشدار، ok را كليك كنيد. در پايان دكمه بازسازي وبلاگ را كليك كنيد. با اين روش شما مي توانيد قالب وبلاگ خود را تغيير دهيد. اما ببينيم چگونه مي توان هر يك از اين تغيرات را ايجاد كرد.

افزودن موزيك به وبلاگ:

ما دو نوع موزيك مي توانيم در وبلاگمان قرار دهيم. يكي موزيكي كه موزيك زمينه خوانده مي شود و به محض لود شدن وبلاگ پخش مي شود و نوع ديگر موزيكي است كه بصورت plugin در وبلاگ قرار مي گيرد. براي هر دو نوع، يا آن موزيك روي يكي از سايت ها وجود دارد و يا اين كه ما بايد موزيك مورد نظرمان را آن لاين كنيم. يعني به فضائي كه قبلا در اينترنت گرفته ايم ارسال كنيم. ارسال موزيك با ارسال عكس تفاوت چنداني ندارد . دقت كنيد كه سايت villagephotos كه قبلا معرفي كرديم فقط براي ارسال عكس است و براي ارسال موزيك بايد يكي ديگر از سايتهاي رايگان را انتخاب كنيد. قدم بعدي اين است كه اين كد را در قالب وبلاگتان كپي كنيد:

بجاي عبارت your music آدرس دقيق موزيك مورد نظرتان را بنويسيد. مثلا اگر آدرسي كه گرفته ايد به اين صورت باشد: http://Milad.20m.com و نام فايلي هم كه ارسال كرده ايد test.mp3 باشد، بايد اين كد ها را در قالب وبلاگ خود بنويسيد:

bgsound src=" http://Milad.20m.com/ test.mp3 " loop="-1">

مكاني كه اين كد ها را كپي مي كنيد چندان مهم نيست.

ارسال فايل به اينترنت (ftp)

براي ارسال فايل روي اينترنت برنامه هاي مختلفي وجود دارد كه روش آنها تا حدود زيادي شبيه به يكديگر است . من يكي از معروفترين آنهارا با نام CuteFTP معرفي مي كنم. اولين كار اين است كه اين برنامه را دريافت و نصب كنيد. براي گرفتن نسخه آزمايشي آن مي توانيد به سايت download.com مراجعه كنيد. در پايان نصب، گزينه create desktop shortcut را فعال كنيد. براي استفاده از برنامه CuteFTP ساده ترين راه اين است كه از دكمه quick connect استفاده كنيد. با كليك روي اين دكمه يك منو باز مي شود. در بخش URL آدرس فضاي مجاني كه گرفته ايد را وارد كنيد ( مثلا: http://Milad.20m.com) . Username و password را نيز طبق اي ميلي كه هنگام ثبت نام براي فضاي رايگان دريافت كرده ايد، وارد كنيد و بعد دكمه connect را بزنيد. اگر كار ها را درست انجام داده باشيد. اتصال برقرار مي شود. حالا صفحه اصلي CuteFTP را مي بينيد.دو پنجره بزرگ در سمت راست و چپ برنامه ديده مي شود. معمولا پنجره سمت چپ هارد ديسك شما را نشان مي دهد و پنجره سمت راست فضاي شما را بر روي اينترنت. حالا مي توانيد فايل هاي مورد نظرتان را از پنجره سمت چپ( كامپيوترتان) به پنجره سمت راست (فضاي اينترنتي) منتقل كنيد. اين كار با انتخاب فايل ها و كليك دكمه upload و يا با كليك و كشيدن فايل ها به پنجره سمت راست انجام مي شود.

قرار دادن تصوير در قالب:

ممكن است بخواهيد لوگو يا عكسي را در قالب وبلاگتان قرار دهيد. براي اين كار ابتدا به روشي كه در مبحث ارسال فايل به اينترنت گفته شد، عكس مورد نظرتان را آنلاين كنيد و آدرس آن را در حافظه كپي كنيد. سپس قالب وبلاگ را در فرانت پيج باز كنيد. در محل مورد نظرتان كليك كنيد. سپس از منوي insert گزينه هاي picture و from file را انتخاب كنيد. در كادر file name آدرس عكس را كپي كنيد و insert را كليك كنيد. پس از چند ثانيه، عكس در قالب وبلاگ ظاهر مي شود. به اين روش مي توانيد فايل هاي انيميشن با فرمت gif را هم در قالب خود قرار دهيد.

ايجاد لينك در قالب:

يكي از كارهائي كه همه وبلاگ نويسان دوست دارند انجام دهند. ايجاد لينكهائي به وبلاگ ها و سايت هاي ديگر و يا به يادداشت هاي قبلي خودشان است. براي اين كار بايد كدهاي زير را در قالب وبلاگتان كپي كنيد:

your text در اينجا بجاي your text كلمات مورد نظرتان را بنويسيد و بجاي your file address آدرس كامل صفحه مورد نظر را در اينترنت وارد كنيد. البته اگر بخواهيد مكان دقيق لينك را در قالب مشخص كنيد، بايد سراغ فرانت پيج برويد. در فرانت پيج ابتدا عبارت مورد نظرتان را بنويسيد. سپس آن را انتخاب كرده، راست كليك كنيد و آخرين گزينه يا hyperlink را انتخاب كنيد. در كادر address آدرس صفحه مورد نظرتان را وارد كنيد و ok را كليك كنيد. اگر مي خواهيد اين صفحه در يك پنجره جديد باز شود، قبل از ok گزينه target frame را در سمت راست كليك كرده و در آنجا گزينه new window را كليك كنيد.

لينك دادن به يك يادداشت خاص

گاهي وقتها مي خواهيم به يك يادداشت خاص از يك وبلاگ آدرس بدهيم. يا اين كه در قالب، چند لينك براي يادداشت هاي مهم وبلاگ خودمان ايجاد كنيم . اين كار يك راه ساده دارد: حتما در وبلاگ ها زير هر يادداشت اين عبارت را ديده ايد: نوشته شده در ساعت..... توسط ... . كافي است روي همين جمله راست كليك كنيد و از منو گزينه copy shortcut را انتخاب كنيد. بعد در بخش هايپر لينك آن را paste كنيد .

قرار دادن لوگوي ديگران در قالب:

براي اين كار كافي است كدهائي را كه در زير لوگو قرار دارد در محل مناسب در قالب وبلاگتان كپي كنيد.

ابزار آمارگيري:

ابزار هاي آمار گيري مي توانند براي وبلاگ شما بسيار مفيد باشند. از جمله تعداد بازديد كنندگان در هر روز و هر ماه و اين كه از بين افرادي كه به شما لينك داده اند كدام يك بازديد كننده بيشتري براي شما آورده اند. همچنين مي توانيد بفهميد كه بازديد كننده ها از كدام موتور جستجو و با چه كلماتي سايت شما را پيدا كرده اند. هه اينها به شما كمك مي كند كه مخاطبين خود را بيشتر بشناسيد و براي موفقيت وبلاگ خود، بهتر تصميم گيري كنيد. سايتهاي زيادي وجود دارند كه سرويس آمارگيري را بصورت رايگان در اختيار ما قرار مي دهند. من معروف ترين آنها را اينجا ذكر مي كنم:



http://www.nedstatbasic.net

http://stats.netsups.com

http://www.bravenet.com

http://www.sitemeter.com




پس از مراجعه به هريك از اين سايت ها و طي مراحل ثبت نام، چند كد html يا java به شما ارائه مي شود كه بايد آنها را در قالب وبلاگتان كپي كنيد. اگر مي خواهيد مكان دقيق آمار گير را مشخص كنيد، بايد اين كار را در فرانت پيج انجام دهيد.

معرفي وبلاگ به موتور هاي جستجو

براي اين كه وبلاگ شما بازديد كننده بيشتري داشته باشد، بهتر است آن را به موتور هاي جستجوي معروف معرفي كنيد. 90% ايراني ها از موتور هاي جستجوي گوگل و ياهو براي جستجوي اطلاعاتشان استفاده مي كنند. همچنين اين دو سايت قابليت جستجوي فارسي نيز دارند. اين سايتها معمولا بخش خاصي براي معرفي سايتهاي جديد دارند. مثالا براي معرفي وبلاگ خود به گوگل، بايد به اين آدرس برويد:

http://www.google.com/addurl.html در كادر URL آدرس وبلاگ و در بخش comments توضيحاتي مربوط به وبلاگ خود بنويسيد. در بخش comments كلماتي را كه در وبلاگتان بيشتر بكار مي روند وارد كنيد. هركلمه را با كاما از كلمه بعدي جدا كنيد. از كلمات فارسي نيز مي توانيد استفاده كنيد .

براي اين كه جستجو نتيجه بهتري داشته باشد . لازم است عبارات و كلماتي را كه به وبلاگ شما مربوط هستند و از آنها بيشتر استفاده مي كنيد، به قالب وبلاگ اضافه كنيد. اين كلمات را در ابتداي كدها، در زير اين عبارت هااضافه كنيد:





Name=keywords>"اينجا كلمات كليدي وبلاگتان بنويسيد < META content="



در بخش كلمات كليدي، هركلمه را با كاما از كلمه بعدي جدا كنيد. از كلمات فارسي نيز مي توانيد استفاده كنيد.

ساخت لوگو براي وبلاگ:

در ابتدا لازم است توضيح دهم كه مفهومي كه در ايران به نام لوگو جا افتاده اشتباه مي باشد. لوگو در واقع نام سايت يا شركت يا موسسه است كه با فونت خاصي نوشته شده است. مثل لوگوي شركت سوني يا تويوتا كه همه آن را ديده ايد. و بجز اين نام هيچ مولفه ديگري ندارد. ولي در ايران و بخصوص در بين وبلاگ نويس ها لوگو به همين آرم هاي كوچك 30 در 80 گفته مي شود كه لابد در ستون كناري بيشتر وبلاگ ها ديده ايد. به هر صورت يادداشت امروز درباره ساخت همين آرم ها است.

مهم ترين نكته: لوگو شما بايد در عين زيبائي، كم حجم باشد. اگر لوگوي سنگيني بسازيد، دوستانتان از آن در وبلاگ هايشان استفاده نخواهند كرد.

لوگوي شما بايد كاملا گويا باشد و بيننده با ديدن آن بايد به موضوع وبلاگ يا سايت يا شركت شما پي ببرد

طرح را زياد شلوغ نكنيد. توجه داشته باشيد كه بسياري از جزئيات در آن اندازه كوچك ديده نميشود.

ابعاد لوگو بايد استاندارد باشد. وگرنه طرح وبلاگ را به هم مي زند.( مثلا 30 در 80).

حجم آن نبايد بيش از 6 كيلوبايت باشد.( براي انيميشن تا 12 كيلوبايت)

لوگوي خود را مي توانيد با فتوشاپ، كورل، فري هند يا هر برنامه گرافيكي كه راحت تر هستيد بسازيد. فرمت فايل شما ترجيحا بايد gif يا jpg باشد. اگر مي خواهيد لوگوي شما انيميشن باشد، بايد سراغ برنامه هاي ساخت انيميشن مثل gif animator، image ready ، يا فلاش برويد. در اين صورت هم مي توانيد از فرمت هاي gif و swf استفاده كنيد.

در برنامه فتوشاپ پس از زدن دكمه new در كادر محاوره اي مي توانيد ابعاد فايل را مشخص كنيد. دقت كنيد كه رزولوشن را روي 72 نقطه در اينچ تنظيم كنيد.

بهتر است از فتوشاپ 7 استفاده كنيد چون طراحي در آن بسيار آسان است.

به هيچ وجه از رنگ هاي تند استفاده نكيد. سعي كنيد از رنگ هاي همنشين و مكمل استفاده كنيد. توجه داشته باشيد كه لوگوي شما ميزان حرفه اي بودن شما را نشان مي دهد.

آدرس لوگوي خودتان را در وبلاگ در زير لوگو در دسترس قرار دهيد. همه حوصله ندارند يا بلد نيستند براي لوگوي شما كد نويسي كنند.

سعي كنيد طرح و رنگ لوگو با طرح و رنگ وبلاگ يا بنر وبلاگ هماهنگ باشد

+ نوشته شده در  یکشنبه نوزدهم تیر 1384ساعت 18:42  توسط سید علی موسوی  | 

سه ترفند براي داشتن ويندوزي راحت تر


1- اگر از
Disk Cleanup استفاده می‌كنيد، توجه داشته باشيد كه اين برنامه همه‌ی فايل‌های پوشه‌ی Temp را حذف نمی‌كنه! اين برنامه فقط فايل‌هايی را كه بيش از يك‌هفته از عمرشان گذشته باشد حذف می‌كند! اين‌كار به‌خاطر راحتی كاربران و از دست ندادن فايل‌هايی‌ست كه اخيرا ديده شده‌اند و يا اكنون در حال استفاده هستند! بنابراين، برای حذف همه فايل‌های موجود در Temp، از همان روش سنتی استفاده كنيد. يك‌راه سريع برای دسترسی و مشاهده پوشه‌ی Temp اين است كه در كادر محاوره‌ای Run تايپ كنيد: %Temp%


2- اگر تحت شبكه هستيد و نمی‌خواهيد ديگران شما را ببينند در كادر محاوره‌ای
Run دستور زير را وارد كنيد:

net config server: /hidden:yes


3- برای تغيير پوشه‌ی پيش‌فرض
Windows Explorer، از منوی Start به All Programs و Accesoories اشاره كنيد. سپس روی Windows Explorer‌ راست‌كليك كرده و Properties را انتخاب كنيد. در قاب Target به انتهای "SystemRoot%\Explorer.exe%" دستور "root/" و سپس مكان مورد نظرتان را اضافه كنيد. به‌عنوان نمونه، اگر می‌خواهيد .W.E در شروع، درايو ":C" را به عنوان Root در نظر بگيرد به شكل زير عمل كنيد:

/
SyatemRoot%\Explorer.exe /root, c:%

 

غیرفعال كردن برگه‌ها ( Tab ) در Display Properties
وقتی بچه‌ها يا افراد ناوارد ياد می‌گيرند كه چگونه Disp Prp شكل و ظاهر سيستم را تغییر می‌دهد، گاهی وقت‌ها تغییرات نابجایی را در كامپیوترهایی كه مشترك هستند، ايجاد می‌كنند. می‌توانید با اضافه كردن یك متغیر در
HKEY-CURRENT-USER \ Software \ Microsoft \ Windows \ CurrentVersion \ Policies \ System

تغییرات پیكربندی Disp Prp را متوقف كنید. به تناسب مورد، یك مقدار DWORD ایجاد كنید و دادهِ آن را برابر با یك قرار دهید. برگه‌های Themes ، Desktop ، ScreenSaver و Setting به ترتیب با مقادیری به نام NoThemesTab ، NoDispBackgroundPage ، NoDispScrSavPage و NoDispSettingsPage متوقف می‌شوند. مقدار NoDispAppearance هم برگهِ Themes و هم Appearance را متوقف می‌كند. مقدار NoDispCpl هم به طور كل، كادر Disp Prp را تعطیل می‌كند.


جلوگیری از تغییر Background
در IE وقتی روی تصویری راست كلیك كرده و گزینه‌ی Set as background را انتخاب می‌كنید، background تغییر می‌كند. برای جلوگیری از چنین كاری در كادر محاوره‌ای Run تایپ كنید Regedit و مسیر زیر را دنبال كنید:
HKEY-CURRENT-USER \ Software \ Microsoft \ Windows \ CurrentVersion \ Policies \ ActiveDesktop
و یك مقدار DWORD به نام NoChangingWallpaper ايجاد كنید و مقدار آن را یك قرار دهید. توجه داشته باشید این تنظیم فقط برای ویندوز XP است و حتما باید یك عكس را به عنوان Background انتخاب كنید، نه گزینه‌ی None (ولا غیر)
نكته: نسخه‌ی پشتیبان از رجیستری يادتون نره !


اجرای برنامه از طریق كادر محاوره‌ای Run
برنامه‌هایی مثل Regedit و Msconfig را می‌توان از طريق كادر محاوره ای Run و بدون نوشتن مسیر آن‌ها اجرا كرد. اما برای اجرای سایر برنامه‌ها، به این شکل، باید یك كلید به رجیستری اضافه كنیم. مسیر زیر را دنبال كنید:
HKEY-LOCAL-MACHINE \ Software \ Microsoft \ Windows \ CurrentVersion \ Policies \ App Paths
حالا یك كلید كه نام آن همان نام فایل اجرایی است، اضافه كنید. برای مثال Myprog.exe . مقدار آن‌را برابر آدرس كامل برنامه قرار دهید، در مثال ما C:\Program Files\Myprog\Myprog.exe . همچنین می‌بایست یك String Value ایجاد كنید كه آدرس آن فقط قسمتی از محل مورد نظر شماست كه در مثال ما این آدرس می‌باشد: C:\Program Files\MyProg
نكته: نسخه‌ی پشتیبان از رجیستری يادتون نره!


توقف Compression
ابزار DiskCleanup در پارتيشن‌های NTFS فایل‌های قدیمی را برای ایجاد فضای بیشتر فشرده می‌كند. امّــا محاسبه‌ی‌‌ ذخیره‌سازی و انجام عملیات فشرده‌سازی زمان زیادی طول می‌كشد و در بعضی موارد سیستم قفل می‌كند. اگر چنین اتفاقی می‌افتد و یا شما هم مثل من آدم صبوری نیستید، برای از كار انداختن Compression مسیر زیر را دنبال كنید:
HKEY-LOCAL-MACHINE \ Software \ Microsoft \ Windows \ CurrentVersion \ Explorer \ VolumeCaches \ Compress Old Files
نكته: نسخه‌ی پشتیبان از رجیستری يادتون نره!

 

مرگ من نظرتون رو بذارید

علی

+ نوشته شده در  جمعه هفدهم تیر 1384ساعت 14:1  توسط سید علی موسوی  | 

پيداكردن ترافيك يه سايت

يک شيوه بسيار موثر برای پيدا کردن سرعت و کيفيت يک ISP استفاده از دستور Ping است.
نحوه عملکرد اين دستور به اين صورت است که يک بسته
۳۲ بايتی را به آدرس مورد نظر شما ميفرستد و منتظر پاسخ ميماند. براساس زمان بدست آمده از اين رفت و برگشت ميتوان به سرعت واقعی ISP پی برد. برای اجرای اين دستور بصورت زير عمل کنيد.
۱- Command Prompt را اجرا کنيد. ( در ويندوز ۲۰۰۰ و نسخه های جديدتر ويندوز Run را کليک کرده cmb زا تایپ نماييد )
۲- در صفحه Command Prompt دستور Ping www.yahoo.com-t را تایپ کرده و Enter را بزنيد. به جای ياهو هر آدرس ديگری ميتوانيد استفاده کنيد.
۳- برای ديدن نتيجه ctrl+Break و برای خاتمه ctrl+c را بزنيد.
پس از زدن دکمه های بالايی اطلاعات بدست آمده از عمل
Ping نشان داده ميشود که شامل تعداد بسته های فرستاده شده و دريافت شده، درصد از دست رفتن بسته ها و زمان round tripاست. حال اگر در قسمت Average ميانگين به دست آمده حدود ۷۰۰ باشد، نشان دهنده سرعت مطلوب ISP شما است و اگر اين عدد بالای ۱۰۰۰ باشد و يا نرتبا پيام Request timed out دريافت کرده باشيد ISP شما چندان تعريفی ندارد. البته بايد توجه داشته باشيد که زمان های بدست آمده به کيفيت سرويس دهنده وب سايتی که آن را Ping ميکنيد نيز بستگی دارد. بنابراين توصيه ميشود سايتی را ping کنيد که از کيفيت آن مطمئن باشيد، مثلاْ Yahoo 

فايلهاي DLL بي مصرف را تشخيص دهيد

اگر محتويات فولدرهاي

C:\Windows, C:\Windows\System

را بررسي كنيد تعداد زياد فايلهاي با پسوند
DLL خواهيد يافت كه بدون استفاده هستند. براي اينكه فضاي هارد ديسك شما بيهوده اشغال نشود مي توانيد از Windows Explorer استفاده كنيد تا بدانيد كه آيا يك فايل DLL هنوز استفاده مي شود يا خير؟

براي انجام اين كار روي يك فايل
DLL كليك سمت راست كنيد سپس Quick View را انتخاب كنيد در آنجا اطلاعاتي خواهيد يافت از آن جمله كاربردهايي است كه براي آنها فايل DLL شما مورد استفاده قرار مي گيرد اگر اين كاربردها مدتهاست كه مورد استفاده شما قرار نگرفته و قرار نخواهد گرفت مي توانيد با اطمينان خاطر آن فايل DLL را پاك كنيد. البته بايد خيلي در انجام اين كار دقت كنيد توجه داشته باشيد كه اگر نمي توانيد در منوي راست كليك Quick View را ببينيد به اين معني است ه شما بايد ابتدا آن را از روي CD ويندوز خود نصب كنيد (از طريق كنترل پانل Add/Rremove Program و سپس منوي Windows Setup سپس Accessorise را انتخاب كرده وارد Detail مي شويد در حاليكه CD ويندوز 98 خود را در CD-ROM قرار داده ايد Quik View را تيك بزنيد تا اين ويژگي به ويندوز شما اضافه شود.

 

نظرتون رو حتما بذارید

 

علی

+ نوشته شده در  جمعه هفدهم تیر 1384ساعت 13:59  توسط سید علی موسوی  |